Kobanê’ye sahip çıkmak; yalnızca bir kente değil, barışa, halkların bir arada yaşama iradesine ve demokratik geleceğe sahip çıkmaktır
Dilan Kunt Ayan
6 Ocak’tan bu yana Suriye’nin kuzeyinde, başta Kobanê olmak üzere Rojava coğrafyasına yönelik IŞİD zihniyetini yeniden üreten silahlı çeteler eliyle ağır ve sistematik saldırılar gerçekleştirilmektedir. Bu saldırılar, yalnızca belirli bir bölgeyi ya da halkı hedef almamakta; aynı zamanda Ortadoğu’da halkların bir arada, eşit ve özgür yaşama ihtimaline yönelmiş açık bir siyasal kuşatma anlamı taşımaktadır.
Bu kuşatma, yalnızca Suriye sınırlarıyla sınırlı bir mesele değildir. Türkiye, Irak, İran ve Suriye’de yaşayan Kürtleri olduğu kadar; Avrupa’dan Kafkasya’ya, Ortadoğu’dan dünyanın dört bir yanına dağılmış milyonlarca Kürdü doğrudan ilgilendiren tarihsel ve siyasal bir saldırıdır. Kobanê’ye yönelen tehdit, Kürt halkının kolektif varlığına ve halkların demokratik gelecek arayışına yönelmiştir.
Türkiye’nin Suriye’ye komşu sınır kentlerinden biri olan Urfa, üç ilçesiyle bu saldırıların doğrudan muhatabıdır. Ancak yaşananlar yalnızca Urfa’yı ya da sınır hattını ilgilendiren bir “dış gelişme” olarak ele alınamaz. Kobanê’de yaşanan insani, siyasal ve toplumsal yıkım; bu coğrafyada ve dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın Kürt halkının ortak geleceğini, halkların birlikte yaşama ihtimalini doğrudan ilgilendirmektedir.
Bugün Kobanê’den gelen bilgiler insanlığın ortak vicdanını sarsacak boyuttadır. Yüz binlerce insanın yaşadığı bir kentte elektrik, su, internetin kesildiği; temel gıda maddelerinin tükendiği; ağır kış koşulları nedeniyle çocukların yaşamını yitirdiği haberleri alınmaktadır. Bu tablo, sivillerin kolektif cezalandırılması ve zorla yerinden etme politikasının bir parçasıdır.
Bu nedenle mesele yalnızca insani yardım koridorlarının açılmasıyla sınırlı ele alınamaz. Uluslararası toplumun asli sorumluluğu; halkların yerinden edilmesini engelleyen, sivil yaşamı koruyan ve saldırıları durdurmaya dönük bağlayıcı siyasal mekanizmaları devreye sokmaktır. Aksi halde insani yardım, kalıcı bir çözüm değil; süreklileştirilmiş bir kriz yönetimine dönüşecektir.
Dünyanın dört bir yanında yaşayan Kürtler ve Kürt halkıyla dayanışma içinde olan tüm halklar, bu saldırılar karşısında sessiz kalmamaktadır. Urfa’dan Diyarbakır’a, Hewlêr’den Mahabad’a, Qamişlo’dan Berlin’e, Paris’ten Stockholm’e kadar Kürtler barışçıl protestolarla, demokratik eylemlerle ve dayanışma çağrılarıyla tepkilerini ortaya koymaktadır. Kürtlerin yaşadığı dört parçada ve diasporada yükselen bu ses, demokratik ve meşru bir direniş hattının ifadesidir.
Bu hat, yalnızca ahlaki değil; aynı zamanda siyasal olarak da en güçlü ve en meşru mücadele zeminidir. Tarih açıkça göstermiştir ki; halkların kazanımları silahsız, kitlesel, meşru ve barışçıl direnişlerle kalıcı hale gelir. Bugün Kobanê’ye sahip çıkmanın yolu, şiddetin yeniden ürettiği karanlığa teslim olmak değil; yaşamı, siyaseti ve halk iradesini savunan demokratik mücadeleyi büyütmektir.
Bu süreç aynı zamanda Kürt halkı açısından tarihsel bir sorumluluğu da beraberinde getirmektedir. Kürtlerin onlarca yıldır ihtiyaç duyduğu ulusal birlik, tam da bugünlerde siyasal bir zorunluluk halini almıştır. Farklı parçalarda, farklı siyasal deneyimler içinde var olan Kürt halkının ortak paydası; inkâra, tasfiyeye ve teslimiyet dayatmalarına karşı ortak ve net bir tutumdur. Bu tutum, yalnızca Kürt kamuoyuna değil; uluslararası topluma da güçlü ve anlaşılır bir dille anlatılmalıdır.
Özellikle vurgulanmalıdır ki Rojava, yalnızca bir coğrafi alan değildir. Rojava; halkların kendi anadillerinde eğitim alabildiği, yerinden yönetimin esas alındığı, kadın özgürlüğünün kurumsallaştığı, farklı inançların ve kimliklerin eşit yurttaşlık temelinde yaşam bulduğu demokratik bir paradigmadır. Merkeziyetçi, tekçi ve otoriter devlet anlayışlarına alternatif oluşturan bu modelin hedef alınması tesadüf değildir. Bugün saldırı altında olan şey; yalnızca bir bölge değil, başka bir yaşam ihtimalidir.
Türkiye açısından bakıldığında ise bu süreç, tarihsel ve siyasal bir tercihi zorunlu kılmaktadır. Kürtlerle bin yılı aşkın ortak yaşam pratiği bulunan bu topraklarda güvenlik politikaları; inkâr, imha ve düşmanlaştırma üzerinden değil; eşitlik, adalet ve demokratik çözüm üzerinden inşa edilmelidir. Sınır hattında tercih edilecek taraf; kafa kesen, kadınları ganimet olarak gören karanlık zihniyetler değil; bu coğrafyanın asli unsuru olan Kürt halkı ve halkların ortak yaşam iradesi olmalıdır.
Bugün Kobanê’ye sahip çıkmak; yalnızca bir kente değil, barışa, halkların bir arada yaşama iradesine ve demokratik geleceğe sahip çıkmaktır. Sessizlik suça ortaklık anlamına gelirken; barışçıl direniş, dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın Kürt halkının onurunu, yaşam hakkını ve özgür geleceğini savunmanın en güçlü yoludur.
