Hevsel Bahçeleri’nde ekimle başlayan çapa mesaisindeki tarım emekçisi kadınlar, günde dokuz saat çalışmalarına rağmen emeklerinin karşılığını alamıyor. ‘Günlük emeğimiz bir un ve şeker etmiyor’ diyen kadınlar, hayat pahalılığına tepki gösterdi
Havaların ısınmasıyla beraber tarım işçilerinin yaz boyu devam edecek zorlu mesaisi başladı. Kürdistan ve Türkiye’de bu mevsimden başlayarak önce çapa, ardından hasat çalışmalarına başlayan emekçiler hem çalışma koşulları hem de elde ettikleri gelirle güvencesizlik ve yoksullukla iç içe bir yaşam sürdürüyor.
Elde edilen verilere göre bu sektörde çalışan kişilerin büyük bir çoğunluğu kayıt dışı ve sosyal güvenceden yoksun bir şekilde çalışırken, artan zamlara rağmen günlük yevmiyelerinde bir artış olmaması, mevcut durumlarını daha da kötü etkiliyor.
Yoksulluk sınırının 90 bin TL, açlık sınırının ise 40 bine yükseldiği bu süreçte, günlük ücretle bir yağ veya un dahi alamayan mevsimlik tarım emekçileri, bu tablonun en kırılgan kesimlerinden birini oluşturuyor.
Emek var ama karşılığı yok
Amed’in tarihi Hevsel Bahçeleri’nde bu ay başı itibarıyla sonbahara kadar devam edecek mesailerine başlayan çapa emekçileri, yağmurlu havaya rağmen her gün çalışıyorlar. Sabah 7’de başladıkları mesailerine akşam 4’te sona erdiren kadınlar, bu süre içerisinde yalnızca bir kez yemek ve bir kez de kısa bir dinlenme molası veriyorlar.
Yaşları 15 ile 70 arası değişen onlarca kadın, ellerindeki çapalarla her gün bir tarlada çalışırken, günlük aldıkları bin TL’lik ücretin giderlerini karşılamadığını ifade etti. Geçimlerini sağlamak için tarlaya geldiklerini ve bunu bir meslek haline getirdiklerini belirten kadınlar, özellikle yaz aylarında çok ciddi hastalıklar ve sorunlarla karşı karşıya kaldıklarını dile getirdi.
‘Yorulduğumuzla kalıyoruz’
Artan zamlarla birlikte ne okul masraflarını ne de ev giderlerini karşılayabildiklerini belirten kadınlar, yaşadıkları sorunları ve taleplerini anlattı. Yıllardır tarım işçisi olarak çalışan ancak gıda dışında bir şey alamadığını ifade eden Rabia Taşan, artan zamlarla birlikte pazara dahi korkarak gittiğini söyledi. Sadece kendileri için değil, bu şekilde çalışan herkes için yaşamın daha da zorlaştığını dile getiren Rabia Taşan, tarlada çalışırken yaşadıkları zorlukları anlattı.
40 yaşındaki Rabia Taşan, kendisiyle birlikte hem 15 hem de 70 yaşındaki insanların da çapa salladığını ve herkeste bir yaşam telaşı olduğunu belirterek şunları anlattı:
“Tarla işi çok zor. Şimdi çapa vuruyoruz, yazdan sonra da hasat yapıyoruz. Fakir olduğumuz için, yoksul olduğumuz için bu işi yapıyoruz. Sabah 7’de iş başı yapıp akşama kadar buradayız. Burada gün boyu çapa sallıyoruz, elimizde eldiven dahi yok; ama aldığımız günlük ücret ne una ne de yağa yetiyor. Emeğimizin karşılığını alamıyoruz. Şeker alıyoruz, yağ alıyoruz; sonra elimizde hiç para kalmıyor. İstediğimiz şeyleri de alamıyoruz, sadece insani ihtiyaç olan şeyleri karşılayabiliyoruz. Hayat koşulları çok zor. Buradan aldığımız parayla dört dörtlük yaşıyoruz desek yalan olur.”
Verdikleri emeğin karşılığını alamamakla birlikte artan zamlara ve hayat pahalılığına tepki gösteren Rabia Taşan, şöyle konuştu:
“Eğer durumumuz olsaydı gelip burada çalışmazdık; ama ne durum ne de gelir olmadığı için akşama kadar burada tarlada çalışıyoruz. Paydos verdikten sonra eve gittiğimizde zar zor yemek yiyoruz sonra da hemen uyuyoruz. Burada hem genç hem yaşlı hepimiz çalışıyoruz. O kadar emeğe hakkımızı istediğimizde ise bir daha burada çalışamıyoruz.”
‘Ne sigorta var ne de yeterli ücret’
Geçinemediği için tarlada çapa yapan kadınlardan biri de 67 yaşındaki Duriye Akın. İleri yaşına ve hastalıklarına rağmen yaşam mücadelesi veren Duriye Akın, geçinmek için tarlada çalışmak zorunda olduğunu söyledi. “Çalışmazsam geçinemem, aç kalırım” diyen Duriye Akın, burada da karın tokluğuna çalıştıklarını dile getirdi.
Üç mevsim çalıştıklarını, ancak emeklerinin karşılığını hiçbir şekilde alamadıklarını anlatan Duriye Akın, şunları söyledi:
“Yaklaşık 20 yıldır bu tarlada çalışıyorum. Bu yaşta bir insanın evde olması ya da çocuklarıyla bir arada olması gerekirken, ben bu tarlada çapa sallıyorum. Mecburi bir şekilde geçimimi sağlamak için çalışıyorum. Evde her türlü eksik ve sorun var. Biz de bu sorunları azaltmak, eve biraz olsun katkımız olsun diye çalışıyoruz. Burada çok yoruluyoruz, ama aldığımız ücret kimseye yetmiyor. Her şey çok arttı; pazarda sebze ve meyveler çok pahalı. Verdikleri parayla karnımızı doyuruyoruz, o kadar, o da belli başlı şeylerle. Biz burada hakkımızı istiyoruz.
Bazılarımız ev geçindiriyor, bazılarımız okul okumak için buraya geliyor. Hepimiz bir şekilde mecbur çalışıyoruz. Şimdi başladık; kışa kadar elimiz hiç durmayacak. Ama baktığında ne sigorta var ne de yeterli bir ücret. Karın tokluğuna çalışıyoruz.”
Kaynak: ANF
