Gazze’de savaş her şeyini yıkan Israa Abu Al-Qumsan, El-Zuhur Kampı’ndaki çadırında kurduğu dikiş makinesiyle hayata yeniden tutunuyor. Israa Abu Al-Qumsan, ‘Sadece hayatta kalmak için değil, yeniden başlayabileceğimi kanıtlamak için dikiyorum’ diyor
Gazze’nin El-Zuhur Kampı’nda yaşayan 33 yaşındaki Israa Abu Al-Qumsan, savaşın yıktığı hayatını çadırında kurduğu küçük bir dikiş makinesiyle yeniden inşa ediyor.
“Bu makine benim için yalnızca bir iş aracı değil, defalarca elimden alınan evimi, atölyemi ve iğne-ipliğe dayalı yaşamım” diyor.
2012’de kendi atölyesini kuran ve diğer kadınlara da dikiş eğitimi veren Israa, 2014 savaşında hayalini kaybetti. Buna rağmen pes etmeyerek evden üretime devam etti ve 2020’de atölyesini yeniden açtı. Ancak 2023’te başlayan son savaş her şeyi yeniden yok etti; ne atölyesi ne evi kaldı. Her göçte bir parçasını geride bırakan Israa, dijital medyada yaptığı paylaşım sayesinde kadınların ve eski müşterilerin desteğiyle yeniden başlamaya karar verdi.
Arkadaşlarından makine ödünç alarak önce küçük siparişlere başladı, ardından çadırını küçük bir çalışma alanına dönüştürdü. “Artık ev ve iş arasında ayrım yok. Çadır hem evim hem atölyem. Bazen çocukları izlerken dikiyorum, bazen onlar için her şeyi bırakıyorum” diyen Israa, 8 yaşından küçük iki çocuğuyla bu iç içe geçmiş yaşamı dengelemeye çalışıyor.
“Sadece hayatta kalmak için çalışmıyorum. Koşullar ne olursa olsun yeniden başlayabileceğimi kanıtlamak istiyorum” vurgusu yapan Israa Abu Al-Qumsan, işe dönüşünü “çöküşe karşı günlük bir direniş eylemi” olarak görüyor. Sınırlı imkanlara, elektrik kesintilerine ve zor koşullara rağmen her dikişle hayatını sabırla yeniden örmeye devam ediyor.
Haber: Nagham Karajeh / NûJINHA
