Besili yağlı adamlar birbirlerini öpüp gözyaşlarına boğuluyorlar. Onyıllardır bekledikleri bu anın sarhoşluğu anlatılır gibi değil; kızılelma orgazmı adeta. Adamlar fazla besili; bazıları çok şişman ve ağır kokulu koyun yağı terliyorlar, olsun, o kadar milli fedakârlık teferruat. Birbirlerine sarılıp öpüyorlar ve öpüyorlar. Reisleri ise BM bayrağında LGBT görecek kadar homofobik. Olsun, o adamlar yine birbirlerini öpüyorlar çünkü: Karabağ Türktür, Türk kalacak!
O adamlar öpüşürken on binlerce insan Artsakh’dan Ermenistan’a geçmeye çalışıyordu. Yüz yıl sonra tarih tekerrür ediyor: Ermeni halkı binlerce yıldır, nesiller boyunca yaşadıkları kendi topraklarından yine Türkler tarafından koparılıyor. Türkler neden başka halkların topraklarına yerleşmeye böyle meraklı bilinmez ama bunu tekrar ve tekrar yaptıkları kesin. Yüzyıllardır böyle yapıyorlar ve bu işin sonu olmadığını geçtiğimiz günlerde Karabağ’da gördük.
Azeri devleti siz de bizim vatandaşımızsınız diyor. Yani çocuklar sabahları Azeri milli marşı söyleyecek, ne mutlu Azeriyim, ne mutlu Türküm diyecek, kelime-i şahadet getirecek. İşte on binlerce Ermeni bu yüzden göç ediyor.
O on binlere Kürdistan’dan selam olsun!
