Tekstilden madene birçok sektörde işçiler ücret artışı, güvenceli çalışma ve sendikal hakların tanınması için direnişte. Sendikacılar, önümüzdeki dönem işçi direnişlerinin yaygınlaşacağına, direnişin birçok alanda yükseleceğine dikkat çekti
Duygu Kıt
Yüksek enflasyonun ücretleri hızla erittiği, güvencesiz çalışmanın yaygınlaştığı Türkiye’de işçi direnişleri farklı sektörlerde büyüyerek sürüyor. Tekstil atölyelerinden metal fabrikalarına, depolardan maden ocaklarına kadar birçok işyerinde işçiler; düşük ücretlere, sendikal baskılara ve işten atmalara karşı mücadele ediyor. Bazı direnişler ayları, bazıları ise yılları geride bırakırken, işçiler ücret artışı, güvenli çalışma koşulları ve sendikal hakların tanınması talepleriyle fabrika önlerinde, meydanlarda ve mahkeme salonlarında seslerini duyurmaya çalışıyor.
‘Temel Conta grevi onurudur’
İzmir’in Kemalpaşa ilçesinde bulunan Temel Conta fabrikasında çalışan işçiler uzun süredir grevde. Petrol-İş Sendikası öncülüğünde grevlerini sürdüren işçiler, sendikal hakların tanınmasını ve toplu sözleşme imzalanmasını talep ediyor. Fabrika önünde kurulan grev çadırında sürdürülen direniş son yılların en uzun işçi grevlerinden biri olarak gösterilirken, iş yeri temsilcisi Sinem Kaya direnişlerine ilişkin şu bilgileri verdi:
“460 gündür sendikal hakkımız için mücadele ediyoruz. Patron sendikayı tanımadığı gibi, sendikal hakkımızı gasp ettiği gibi grev hakkımıza da saygı duymadı. Bir yıl süren grev kırıcılığı davamızı kazandık. Bizler aynı zamanda bu ülkede sendikal haklarımızın nasıl kâğıt üzerinde kaldığının da bir görüntüsüyüz, sesiyiz. Sendikalı olmak bu ülkede çok zor. Anayasal hak diyerek sendika hakkımızı kullandık. 460 gündür de bu hakkımız için mücadele ediyoruz. Ama işveren sendika hakkımızı tanımamak için grevimizi kırıp bizlerin haklarını, anayasal haklarını gasp ediyor. Bunu belgeledik ama mücadelemiz bitmedi. Haklarımızı alana kadar da mücadelemiz devam edecek. Direne direne kazanacağız.”
Şık Makas işçileri: ‘Son düzlükteyiz’
Tokat Organize Sanayi Bölgesi’nde bulunan, İSO 500 endüstriyel kuruluşu içinde yer alan Şık Makas Tekstil fabrikasında çalışan 405 işçinin 7 Ekim 2025 tarihinde başlattığı direniş devam ediyor. İşçiler, ücretlerin eksik ve gecikmeli yatırılması, ağır ve sağlıksız çalışma koşulları, kadın işçilere yönelik mobbing ve iş güvencesinin ortadan kalkması nedeniyle üretimi durdurarak fabrika önünde eylem başlatmıştı. Direnişteki işçilerden BİRTEK-SEN İşçi Temsilcisi Buse Kara:
“Geçtiğimiz günlerde Çalışma Bakanlığı önünde bir eylem gerçekleştirdik. Kazanacağımızı biliyoruz zafere giden yolda son düzlükteyiz. Mahkemelerimizin ilk duruşmaları yapıldı, martta ikinci duruşmalara gireceğiz. Taleplerimiz net ihbar ve kıdem tazminatımızı tek seferde talep ediyoruz. Takside bölünmesini kabul etmiyoruz. Güvenilir bir anlaşma ve altına güvence imzası atılmadan da kabul etmeyeceğiz.” diye konuştu.
Digel’de sendika hakkı için direniş
İzmir’in Gaziemir ilçesindeki Ege Serbest Bölge’de faaliyet gösteren Almanya merkezli erkek giyim firması Digel Tekstil’de çalışan TEKSİF üyesi işçilerin direnişi bir yılı aşkın süredir devam ediyor. Sendikal örgütlenmenin engellenmesi, taciz ve mobbing iddiaları ile düşük ücretlere karşı başlatılan mücadelede işçilerin büyük bölümünü kadınlar oluşturuyor. 422 günü geride bırakan direniş, kadın işçilerin öncülüğünde sürerken, işçiler sendikal haklarının tanınması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle eylemlerini sürdürüyor.
Dardanel işçileri direnişe başladı
İstanbul Dudullu’da faaliyet gösteren Dardanel’de küçülme gerekçesiyle işten çıkarılan kadın işçiler, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları için fabrika önünde 3 Mart günü eyleme geçti. Kadın işçiler, haklarını alana kadar tüm kadınların mücadelelerini sürdüreceklerini vurguluyor.
Tüvtürk, belediye ve maden işçileri
DİSK/Nakliyat-İş Sendikası, toplu iş sözleşmesi (TİS) görüşmelerinin tıkanması sonucu 13 Aralık 2025’te İstanbul’daki TÜVTÜRK Araç Muayene İstasyonları’nda grev başlattı. Yaklaşık 750 işçiyi kapsayan grev, Mart 2026 itibarıyla yaklaşık üç aydır devam ediyor.
Şişli Belediyesi iştiraki Kentyol A.Ş. işçileri Turan Akta ve Kakil Yazar, 2353 gündür işten atmalara ve kayyıma karşı direnirken, Beşiktaş Belediyesi işçisi Turan Çil ise güvencesizliğe ve kötü çalıma koşullarına karşı 89 gündür belediye önünde direnişini sürdürüyor.
Sivas’ın Divriği ilçesinde faaliyet gösteren Yeraltı Demir Madeninin kapatılıp, 200’ü aşkın maden işçisinin işten atılmasına karşı Divriği maden işçilerinin başlattığı direniş 111. gününde. “Divriği halkı ve işçileri işsizliğe ve geleceksizliğe terk edilemez.” diyen işçiler Türkiye Devrimci Maden Arama ve İşletme İşçileri Sendikası’nın (Dev Maden Sen) öncülüğünde direnişlerini sürdürüyor.
Türkiye’nin farklı kentlerinde süren bu direnişler, yalnızca belirli işyerlerinin değil, giderek derinleşen ekonomik krizin emekçiler üzerindeki etkilerinin göstergesi. İşçiler, düşük ücretler ve güvencesiz çalışmaya karşı seslerini yükseltirken, sendikal hakların tanınması ve insanca yaşam koşulları için mücadelelerinin süreceğini söylüyorlar. Fabrika kapılarında, belediye binaları önünde ve maden sahalarında kurulan direniş çadırları ise emeğin mücadelesinin yeni adresleri olmaya devam ediyor.
İşçiler haysiyetsizliği kabul etmeyecek
Bağımsız Maden İş Örgütlenme Uzmanı ve Umut Sen Örgütlenme Koordinatörü Başaran Aksu işten çıkarmalara gerekçe olarak gösterilen ‘kriz ’in, işçi sınıfına ve toplumun yoksul kesimlerine yönelik patronların rejimle beraber işlettiği soygun mekanizmasını örtmek üzere kullanıldığı bir söylem olduğuna dikkat çekti. Başaran Aksu işçi direnişlerinin hattına ilişkin şu değerlendirmede bulundu:
“Sağımızda Ukrayna, Rusya solumuzda Suriye, İran bombalanıyor. Bu savaş atmosferi içerisinde patronlar, egemenler emekçi seslerinin boğulacağı bir ortam tahayyül ediyorlardı. Aksine dünyanın bu yeni durumu yeni koşullar üretiyor alt yoksul sınıflar için. İşçilerin duruşu bu belirsizliğe karşı bir tepki olarak da ortaya çıkıyor. Haklarının gasp edildiği, işçi sağlığı iş güvenliği harcamalarının yemek servis harcamalarının kısıldığı, iş yeri ortamı içerisinde baskının yükseltildiği, her iş yerinde örnek işten çıkartmaların yapılıp diğer işçiler üzerinde somut olarak hissettirilmeye çalışıldığı, korkunun işçi sınıfı saflarında bizzat iş yer düzeyindeki örneklerle yeniden üretildiği bir ortamda, işçiler kendilerine dayatılan sefalet ücretlerine karşı bu ücretlerin onları bir haysiyetsizliğe, çürümeye doğru teşvik ettiğinin farkındalığıyla mücadele etme, itiraz etme, ayağa kalkma eğilimi içindeler.”
Başaran Aksu sözlerini şöyle sürdürdü:
“İşçiler rejimin ve holdinglerin bugüne kadar başarılı bir şekilde kurmuş olduğu emek rejiminin çatırdayabildiği bir sonuç üretiyorlar. Dolayısıyla işçi hareketinin, sendika hareketinin nereden yürüyeceğine dair bir izlek, bir güzergâh sunmuş oluyorlar. Bu dönem aralık ayında başlayıp martın başına kendini atan hareketlilik düzeyi, önümüzdeki dönem işçi sınıfı dışı dinamiklerle de buluşarak etki alanını yer yer sönüp parlasa da büyüyerek kartopu misali devam ettirecektir. Çiftçiler, emekliler, esnaflar bu mücadeleye dahil olacaklar. Çünkü Türkiye toplumuna başka bir çıkış yolu bırakılmamış durumda.”
