Forum

Yazar Baran Arslan, babası Hasan Ali Arslan’a adadığı öykülerle gün yüzüne çıkarken hayat dersinde ikmale kalmış mazlum ve madunların bireysel...

Çünkü biz biliyoruz ki, savaşın yükü en çok bizim sırtımıza biniyor. Çocukların sırtına, kadınların yüreğine, gençlerin düşlerine… Toprak altında sadece...

Yaptığı sinemada, yazdığı yazılarda, mecliste söylediği sözlerde, hep bir ses arayışı vardı. O ses bazen bastırılmış bir annenin dili, bazen...

Onun mizahi sadece gülmek için değildi. Zalimleri ve zulümlerini ti’ye almak içindi. Onlar zulümle bizi korkutacaklarını sandıkları için gülünçtüler. Haklı...

Ziyaretimizde en çok dikkat çeken konulardan biri, Kuzey-Doğu Suriye’nin geliştirdiği demokratik modelin derinliği ve farklılığıydı. Burada, halkların kendi kaderini tayin...

Devletçi sistemin yozlaştırdığı tüm ahlaki değerleri politik ilkelerle özüne kavuştururken acaba AKP adım atar mı, demokratik siyasete alan açar mı...

Sırrı Süreyya Önder ve Türkmenlerin sesi ise bu hafızadan beslenen bir umudun temsilcisi. Belki de gerçek barış tam da bu...