Roboski Katliamı’nda çocuğu Şiwan Encu’yu kaybeden anne Hediye Encu, ‘Evlat acısı zor’ diyerek yaşadığı acıyı paylaştı. Çocuğu Bilal’i kaybeden görme engelli Abdurrahman Encu ise, ‘Gözlerim gibiydi. 7 yıldır gözlerimi arıyorum’ dedi
Şırnak’ın Uludere (Qilaban) ilçesine bağlı Roboski köyünde 28 Aralık 2011 günü Türk Silahlı Kuvvetleri’ne (TSK) ait savaş uçaklarının bombardımanı sonucu çoğu genç 34 Kürt katledilmesinin üzerinden 7 yıl geçti. Aileler adalet arayışını sürdürürken faillerin yargılanmasını istiyor. Katliamda çocuğu Şiwan Encu’yu kaybeden anne Hediye Encu, “Şiwan’ım devlet silahlarıyla öldürüldü. 7 yılı bitirdik şimdi 8’inci yıllına gireceğiz. Bu devlet adalet anlamında bize tek bir şey yapmadı. Benim oğlum babasızdı. Bize bakması için gitti. Zaten onu asla unutmayacağız. O günden bu yana siyah elbiseler dışında hiçbir şey giymiyoruz. Ne düğün yapıyoruz ne de bir kutlama olmuyor köyde. Oğlum gitti biz bir başımıza kaldık” diye konuştu. Şimdi biz kapıyı kime açacağız diyerek acısını şöyle paylaştı anne Encu: “O gitti elimde Sinan kaldı diyordum. Ama onu da kaybettim. Bize o bakıyordu. Abisinden sonra tek dayanağımız oydu. Şimdi ikisinin de yıldönümü aynı oldu. 7 yıl boyunca ben sadece Şiwan’ı anarken şimdi Sinan’ı da onla birlikte anacağım. Sinan sürekli olarak ‘Ben abimden sonra okula nasıl giderim. Kendime okulu haram ediyorum’ diyordu. O bizim elimizi tutacak demiştik. Şimdi biz kapıyı kime açacağız. Kimle gülüp eğleneceğiz, o eve ben bir daha nasıl gireceğim. Bir anneye iki evlat acısı çok ağırmış…”
Gözlerimi arıyorum
34 kişi arasında bulunan çocuklardan biri de 16 yaşındaki Bilal Encu idi. Bilal, hayatta iken aynı zamanda görme engelli olan babası Abdurrahman Encu’nun gözleri gibiydi. Baba Encu, nereye giderse ona destek olan ve yol gösteren Bilal’di. Hayat hikayesinde babasıyla olan ilişkisi, “Gözleri görmeyen bir babanın gözüydüm. Bir bastona ihtiyacı yoktu babamın, ben vardım” sözleri ile anlatılan Bilal’in yaşamını yitirmesinden sonra baba Encu, ikinci kez gözlerini kaybetti adeta. Baba Encu, üzerinden 7 yıl geçen katliamda hayatını kaybeden çocuğunun mezarı başında dua okuduktan sonra, Roboskili ailelerle birlikte adalet talep ederek, faillerin bulunmasını istiyor. Her hafta yaptığı mezarlık ziyaretine değinen baba Encu, “Ben buraya gelmeyi bir görev olarak görüyorum. Her ne kadar görmesem de çocuklarım elimden tutup buraya getiriyor. Davamın arkasında durmak için buraya geliyorum. Her geldiğimde oğlum yeniden hatırıma düşüyor. Sağ olduğum sürece gelmeye devam edeceğim” dedi. Baba Encu, şöyle devam etti: “Mezara da girsem, mahşer günü de olsa oğlum için adalet istemeye devam edeceğim. Türkiye’de adalet olmadığı için failler ortaya çıkarılıp yargılanmadı. Mağdur edildik. Ancak zalimlerle karşı karşıya kaldık. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) adalet talebimize cevap vermesini bekledik; ama onlar da bizim yanımızda durmadılar. Kimse yanımızda durmasa bile bu talebimizden vazgeçmeyeceğiz.”
ŞIRNAK/JINNEWS-MA
