Savaşın ve çatışmaların en yoğun olduğu zamanlarda, ölümün kıyısında olduğunu bile bile bu amacından asla vazgeçmedin. Sırf gerçekler karanlıkta kalmasın diye canını hiçe saydın; ölümün eşiğinde bile gerçeği karanlığa bırakmadın
Hasan Köylüoğlu
Hani derler ya “kelimeler kifayetsiz”. Biz de tam da kelimelerin kifayetsiz olduğu yerdeyiz şimdi.
Ne söz ne de kelimeler anlatabiliyor sensizliği, sana duyduğumuz özlemi.
Bugün sensizliğin 1. yılı. Seni anmadığımız, düşünmediğimiz tek bir gün bile olmadı. Hep yanımızda, yüreğimiz ve düşüncelerimizdesin keka…
“En uzun koşu ise ülkede elbet devrim,
O onun en güzel 100 metresini koştun.”
50 yıllık yaşamını üreterek ve dolu dolu yaşadın, aşkla bağlandığın toprakları Afrin’den Erbil’e kadar neredeyse karış karış gezdin.
Kaleminle, sözünle, kameranla; en zor şartlarda gerçekleri aktarmak için büyük bir çaba gösterdin.
Savaşın ve çatışmaların en yoğun olduğu zamanlarda, ölümün kıyısında olduğunu bile bile bu amacından asla vazgeçmedin.
Sırf gerçekler karanlıkta kalmasın diye canını hiçe saydın; ölümün eşiğinde bile gerçeği karanlığa bırakmadın.
Son anına kadar gerçekleri haykırmaya, kaleminle, sözünle, kameranla bunu sürdürmeye devam ettin.
Şehadet haberini aldığımızda bir parçamı kaybetmiş gibi oldum. Ve sensizliğe mahkûm edildik.
Ama sen sadece bizim ailemizin bir parçası değil milyonlarca Kürt’ün; devrimcinin ve yurtsever ailesinin bir parçası olmuştun.
Hiç tanımadığımız, bilmediğimiz insanlar bile; bir kardeşini, bir ağabeyini, bir evladını, bir yoldaşını yitirmişçesine acımıza ortak oldular.
Fiziken belki yoksun — ki henüz buna kendimizi alıştırabilmiş, kabullenebilmiş değiliz…
Ama gülüşünle, kocaman kahkahalarınla hâlâ gözlerimizin önündesin.
Özlemle ve sevgiyle anıyorum.
#AzizKöylüoğlu
