Çocukları yaşadıkları kentlerden kilometrelerce uzak cezaevlerine gönderilen tutsak yakınları, sürece dair cezaevlerinin boşaltılmasının bir adım olabileceğini belirterek, onurlu bir barış istediklerini vurguluyor
27 Şubat’ta Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan’ın “Barış ve Demokratik Toplum Çağrısı” ile somutlaşan sürece dair en önemli beklentiyi yıllardır çocukları cezaevlerinden olan tutsak yakınları yaşıyor.
Mezopotamya Ajansı’ndan (MA) Uğurcan Boztaş’a konuşan İzmir’de 2016’da gözaltına alındıktan sonra tutuklanan Enez Adlı’nın annesi Naime Adlı da hem sürece destek verenlerden hem de bir an önce adımların atılmasını isteyenlerden.
Mücadele veriyoruz
Oğlunun tutuklandıktan sonra 1 yıl İzmir’de cezaevinde kaldığını aktaran anne, oğlunun Antalya S Tipi Cezaevi’ne sürgün edildiğini söyledi. Naime Adlı, “Ulaşım sıkıntıları çok fazla. İlk başlarda cezaevine gittiğimiz zaman çıplak arama dayatılıyordu. Buna dair suç duyurusunda bulunduk. Yaptığımız suç duyurularına takipsizlik verdiler. Bu süreç içerisinde elimizden gelen mücadeleyi veriyoruz” diye konuştu.
Tutsakların serbest bırakılması lazım
Artık barışın gelmesini ve cezaevlerinin boşalmasını istediğini söyleyen Naime Adlı, “Kimsenin ölmemesini ve gözyaşı dökmesini istemiyoruz. Her çocuk annesi için çok değerli. Çıkartılan entegrasyon yasalarının cezaevlerindeki tutsakları da kapsaması lazım. Bunun barışa büyük katkısı olacak. Onurlu bir barış olacaksa bunların yapılması lazım; çünkü onlar haklı bir mücadele yürüttüler. Kimse durduk yere gidip dağda yatmaz. Toplumun kaygılarının azaltılması lazım. İçeride çok sayıda hasta tutsak var, onlarında bir an önce serbest bırakılması lazım” ifadelerini kullandı.
Annem 3 yıldır oğlunu göremiyor
Bir başka tutsağın yakını Bodrum S Tipi Cezaevi’nde tutulan Feyyaz Aslan’ın ablası Müjde Dönder. İki kez “ağırlaştırılmış müebbet” hapis cezası verilen ve 14 senedir tutsak olan Arslan, sırasıyla Agirî (Ağrı), Erzirom, Wan cezaevlerinde yattıktan sonra 3 senedir Bodrum’da kaldığını belirten Müjde Dönder, “Annesi çocuğunu göremiyor. Bu durum aileler için de çok zor. Bazen gidiyoruz yağmurun altında bekliyoruz. Aile Feyyaz’a, Feyyaz ailesine uzak. Çok zorlu şartlarla karşılaşıyoruz. Annem 3 senedir oğlunu göremiyor” diye belirtti.
Barış ve özgürlük istiyoruz
Süreçle birlikte cezaevi kapılarının açılmasını istediklerini ifade eden Müjde Dönder, “Barış ve özgürlük istiyoruz. Benim annem 14 senedir ağlıyor, artık göz yaşı kalmadı. Kardeşimin her gün telefon etmesi gerekirken bu hakkı verilmiyor. İçeride kötü muamele ile karşı karşıya kalıyorlar. Onurlu bir barış istiyorsak tutsaklarımızın serbest bırakılması lazım” şeklinde konuştu.
AYDIN
