Öcalan’ı önder yapan; zekâsı, tarzı, halka ve vatana duyduğu sevgidir. Klavye milliyetçilerinde olmayan da budur. Öcalan, eskiyle yetinmek yerine modern ve yeni olanı yaratmanın uğraşındadır. Kendine post değil, halkına özgürlük temel felsefesidir
Ergin Doğru
Rojava süreciyle beraber yaşanılan tartışmalar, bir yönüyle Kürt hareketinin paradigmasal değişiminin sancılarıdır. Hiçbir değişim kolay olmaz; hele hele devrimci zorun ön planda olduğu bir süreçten, devrimci demokratik siyasete dönüşüm çok daha zor, sancılı ve risklidir. Böylesi riskleri barındıran değişimler başlangıçta anlaşılmasa da aslında varlık-yokluk süreçleridir.
Değişimi zamanında yapamadığın takdirde, başlattığın hareketin, mücadelenin tasfiyesi de olasılıktır. Bu yüzden değişimler güçlü önderliklerle mümkündür. Halk ve hareket desteği olmayan hiçbir önderlik bu riski alamaz; çünkü halka dayanmadan kazanmak mümkün değildir.
Kürt hareketi ve Öcalan’ın son Rojava süreciyle beraber sanal ortamlarda uğradığı saldırılar da bu gerçekliği ifade ediyor. Hiçbir riski almayan, paylaşmayan, bedelini ödemeyen klavye milliyetçileri; sanalda kurdukları devlete sanki Öcalan ve Kürt hareketi engel olmuş gibi, sözde düşmanlarına yapmadıkları saldırganlık içinde. Oysa biraz siyaset bilen, okuyan, idrak eden herkes sürecin dinamiklerinin farklı olduğunu ve Öcalan ile Kürt hareketi olmasa elli yıllık kazanımların da kaybedilme riski olduğunu görür. Çünkü ikinci bir uluslararası komplo yaşanıyordu.
Hegemonik siyasetin sert gerçekliği bir kez daha Kürt realitesini ezmek istemiş; bölge dengeleri ve ulus-devlet çıkarları, gerici tarihin sınırları içinde, BM Genel Sekreteri’nin de dediği gibi “Kürtleri tarihin kurbanı” yapmaya kalkışmıştır. Böylesi devasa bir tehlikeyi bertaraf eden ise klavye milliyetçilerinin saldırılarına karşı Öcalan’dır.
Rasyonel siyaset ve olguların dili
Elbette Kürt hareketinin, Öcalan’ın yürüttüğü siyaset tarzını anlama probleminden kaynaklı eksikler de yok değil. Ama unutulmamalıdır ki direnen de savaşan da bedel ödeyen de klavye milliyetçilerinin saldırdığı Kürt hareketidir.
Öcalan’ın, İmralı heyet üyesi Faik Erol’a yaptığı açıklamalar, onun siyaset yapma tarzını açıkça gösteriyor:
“Dolayısıyla benim yapmaya çalıştığım şey, olguları reddetmeden siyaset yapmaktan ibarettir. Bu olgusal durumu, mevcut olguları eğer doğru değerlendirebilirsek, doğru seçebilirsek rasyonel olanı tercih edebiliriz. (…) Bana göre siyaset, siyasetçi olguları reddetmeyen insandır. Dolayısıyla benim yapmaya çalıştığım şey olguları reddetmeden siyaset yapmaktan ibarettir. Bu olgusal durumu, mevcut olguları eğer doğru seçebilirsek rasyonel olanı tercih edebiliriz. Bakın; ideal olanı değil, mükemmel olanı değil, herkesin gönlündekini değil; rasyonel olanı. Esasen bence Kürtlerin de Türklerin de aslında biz Ortadoğuluların da bu bir yıllık süreç itibarıyla yeterince anlamaya ve ifade etmeye çok yaklaştığımız yer burasıdır. Bu rasyonellik tercihi çok fazla içimize sinmiyor…”
Öcalan’ı halk önderi konumuna getiren, emeği kadar bu öngörülü ve rasyonel siyaset tarzıdır. Halk her şeyden şüphe etse de önderliğinden, Öcalan’dan asla şüphe duymamasının sebebi; onun gemiyi her türlü dalgalanmada, fırtınada sağlamca limana taşıma becerisidir.
Önderlik, bağ ve hedefe konulan isim
Öte yandan Öcalan, Kürt halkı için bir önderlikten ziyade bir ruh, edep ve yaşam ölçüsüdür. Bir nesil onunla ayağa kalktı; bir nesil onunla doğdu, kişilik buldu. Öcalan bu yüzden Kürt halkı için bir liderden, bir önderden fazladır. Kürt halkı kendi yaşamını, özgürlüğünü Öcalan’la eşitlemiş; kendini onunla bir görmüştür. Atılan sloganlardan ya da ona dönük bir tehlike anında etrafında ateşten çemberler kurulmasının sebebi de budur. İşte Kürt halkı ile önderliği Öcalan arasındaki bu bağdan dolayı gerek hegemonik güçler gerekse ilkel milliyetçi çevreler ve Türk egemenleri hep Öcalan’ı hedef alır. Çünkü Öcalan halledilirse, Kürt hareketi ve Kürt halkının teslim alınacağına inanılır. Bu yaklaşımın pratik yansıması, yakın dönem Kürt tarihinde sürekli Öcalan’a karşı sahte önderlikler yaratma çabasıdır.
Hareketin çıkışında başlayan bu sahte önderlik yaratma politikası, İngilizler ve Amerikalılar üzerinden vazgeçilmeyen bir hastalık, bir intikam haline getirildi. Uluslararası komplo bunun en kapsamlı hâliydi. Türk egemenleri de bu politikadan hiç vazgeçmedi. “Bebek katili” çamuru, karalamalar, hakaretler yetmemiş; her seferinde suikastlarla imha edilmeye çalışılmıştır.
Hegemonik güçlerin ve yerel egemenlerin Öcalan üzerindeki bu yok etme siyaseti, klavye milliyetçi çevrelerin de temel politikası olmuştur. Kendileri bir şey yapmak yerine sürekli Öcalan’ı hedef almışlardır. Öcalan düşmanlığı bunlarda bir hastalık hâline gelmiştir. Öyle ki Öcalan düşmanlığı yüzünden düşman dedikleri Türkiye’yle de hegemonik güçlerle de kirli ilişkiler geliştirmekten çekinmediler. Devlet eliyle sunulan imkânları kullanıp MİT’le ortak çalışanlar, Öcalan düşmanlığıyla geçimini sağlamak için güneye sığınanlar… Her türden gericilik bu noktada birleşmiş durumda.
Somut konuşmak lazım: Öcalan’a saldıran bu klavye devrimcilerinin Rojava diye bir derdi yok. Hatta bunlar, Rojava’da komplocu hegemonların yarattığı kaostan memnunlar. Zira buradan nemalanacaklarını, kendilerine değer verileceğini sanıyorlar. Ama yine yanılıyorlar. Öcalan gerçeği, hakikati bir kez daha bu sahte klavye milliyetçilerinin maskesini düşürecek ve onları tarihin çöplüğüne bırakacaktır.
Sonuç yerine
Öcalan’ı önder yapan; zekâsı, tarzı, halka ve vatana duyduğu sevgidir. Klavye milliyetçilerinde olmayan da budur. Öcalan, eskiyle yetinmek yerine modern ve yeni olanı yaratmanın uğraşındadır. Kendine post değil, halkına özgürlük temel felsefesidir.
Klavye milliyetçileri ise üzerlerindeki posttan ve dünyevi hırslardan kurtulamadıkları, bunu aşmalarının önünde Öcalan’ı engel gördükleri için hayasızca saldırıyorlar. Sözü Alevi felsefesi ve bakışıyla bağlarsak:
İnsan dostunu cemalinde görür, yüreğindeki cevheri okur. Kürt halkının Öcalan’a yaklaşımı ve bakışı da böyledir.
