3 yıl önce 6 Şubat gününde yaşananlarla birlikte, o günden bugüne yaşam değişti, başka bir hayat yaşıyor. Yok olan, yokluğu ve yoksunluğa sürüklenen yaşamın karşısında ne sayılar anlamlı artık ne geçen zaman.
Yaşamları yok eden kentleri silip süpüren beton yığınlarına gömen depremin suçluları, sorumluları hâlâ bu ülkeyi yönetiyorlar. Şirketler kendilerini destekleyen siyasi iktidarın açtığı yolda yok olan yaşamların üzerinden sermaye biriktirmeye, kendilerini destekleyen siyasi iktidarla birlikte güç, iktidar inşa etmeyi sürdürüyor. Facianın sonuçlarına her gün yenileri ekleniyor. Depremde beton yığınların arasından çıkarılan ve sonrasında izlerine rastlanmayan çocukların durumu uluslararası pedofili tacirlerinin çetelerinin kan durduran zulümlerinin arasına karışıyor.
Depremde Kızılay’ın kan ve çadır satışı yaşanmıştı bu ülkede. O günden bugüne Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı deprem kentlerini, bölgedeki her karış alanı inşaat sektörünün TOKİ’nin sermaye alanına çevirdi, Dikmece Köyü’nden başlayarak fırsatı yakalamışken ülkenin tüm zeytinliklere el koymayı, yaşamı, yaşam alanlarını sermaye girdabının, sömürü çarkının içine alışlarını sürdürdüler. Her geçen gün bu aymazlıklara yenileri eklenmekte, depremden sağ çıkarılan kayıp çocukların durumuna içkin duyumlar gibi. Bu durum gerçek mi bilmiyoruz henüz, üç yıldır yaşananlara eklenen akıl almaz durumlara karşı duygularımız öfkemiz sığmıyor ne söze ne basın açıklamalarına. Yaşamın acısı deprem kentlerinde yaşayanlar için sürerken, yitirilen canların yakınları, yaşamla acıyla baş etmeye çalışanlar her saniye her dakika üç yıldır an be an yaşam mücadelesi verirken sürece eklenen her akıl almaz duruma hangi güçle karşı durulabilir. Siyasi iktidar; yöneticileri, bakanları, Cumhurbaşkanı ile sözlerini güllük gülistanlık TOKİ kentleri şovu ile sürdürürken, TOKİ konutlarının sayılarını gururla verirken nedendir bilinmez kaybolan çocuklar için tek söz, açıklama yapılmaması oldukça manidar. Üç maymun oyunu gene siyaset sahnesinde. Bu duyum gerçek mi? Gerçekse bu suskunlukla neyin üstü örtülüyor. 2016’da Ensar Vakfı’na bağlı ev ve yurtlarda çocukların yaşadığı istismarı akladıkları yöntemleri mi uygulayacaklar yeniden. Hatırlayacağınız gibi 20 Nisan 2016 tarihinde Karaman’da yapılan yargılamada Ensar Vakfı ve KAİMDER’e bağlı ev ve yurtlarda 45 çocukla ilgili yapılan çocuk istismarı davasında sadece bir kişi “alıkoyma, cinsel istismar, müstehcenlik ve yaralama” ceza almıştı. Ensar Vakfı’na dair ise mahkeme herhangi bir ceza verilmesine gerek duymamıştı. Siyasi iktidar Ensar Vakfını ve KAİMDER savunmuştu. Depremden sağ kurtarılan kayıp çocuklar için şimdilik derin sessizlik bu durumun failleri için öncü bir tutum mu? Barınma hakkına kavuşamayan, hâlâ çamurların içinde yaşamaya mahkum kentlerde Hatay’daki gibi, gerçeklere gözünü kapayıp yaraları sarmaya gerek duymayan iktidar hakikati, sorumluluklarının böyle mi yok sayılmasını sağlayacak.
Üç yıldır gerçekler, deprem bölgesinde yaşananlar hiç değişmedi. Siyasi iktidarın 20 yılı aşkın süredir meşrulaştırdığı sömürü, politikalarının sonucunu canlar yaşamı ile ödedi, 6 Şubat 2023’ de ve sonrasında. Birileri sermaye biriktirdi, bedelini enkazdan çıkamayanlar da çıkabilenler de ödedi, ödemeye de devam ediyor.
Hatay’da yaşananları depremden sonra her yıl Hataylılar raporluyor. Bu yıl da ve 4 Şubat 2026’da KESK- TTB Koordinasyon Merkezinde yaptıkları basın toplantısında son bir yılda yaşananlar halklarla paylaşıldı. Hatay Depremzede Derneğinin hazırladığı rapor hakikati, o hakikati yaşayanların yaşadıklarını aktarıyor. Hataylılar bu raporun konteynerlerde, çamurlu sokaklarda, acısını halen yaşamaya, hayatta kalmaya çalışan insanların raporu olduğunu, “hayat normale döndü” diyenlere karşı yaşanmakta olan gerçekleri içerdiğini duyurdu.
Dernek depremin 3. yılında yaptığı açıklamada: “Üç yıldır duyulmayan bir kentin sözünü aktarmak üç yıldır sorduğumuz soruları yeniden sormak için buradayız. Bu sürede Hatay’da zaman geçmedi hayat normale dönmedi. Biz bu kenti sunumlardan istatistiklerden, maketlerden tanımıyoruz. Kaybettiklerimizin mezarlarından, küflenmiş konteynerlerden, mayın tarlasına dönmüş yollardan, işsiz kalan gençlerinden, geleceği belirsiz çocuklarından tanıyoruz. Yetkililerin sözleri gerçeği yansıtmıyor. Bu sözler aklımızla, yaşadıklarımızla dalga geçiyor. Gerçeklerin ise üstü örtülemiyor. Bu rapor elektriksizliğin, susuzluğun, barınamamanın, Hataylıların gerçeklerini içeriyor, sabrı tükenenlerin raporu. Bu rapor isyan raporu, iyileşmedi unutuldu diyenlerin raporu, ayrıştırılan, sınıfsal mekânsal ayrışmanın inşa edildiği bir kentin raporu. Yaratılmaya çalışılan bir kent rejiminin raporu. Kent TOKİ mahalleri, yaşamın askıya alındığı rezerv alanı mahalleri, kalıcılaştırılan konteyner kent mahalleri, kendi kaderine terk edilen kırsal mahalleleri, yıkılacak mı bilinmeyen mahaller, Antakya’dan koparılmaya çalışılan tarihsel mahalleler bizim gerçeğimiz. Bir kent kimliği ile korunarak ayağa kaldırılır. Kentin ruhu ve hafızası yok sayılarak değil. Hatay’da hayat parçalandı kocaman bir yıkımı yaşıyoruz. Bu bizim gerçeğimiz. Sağlık alanında yaşadıklarımız, doktoru olamayan, doktoru olan sağlık merkezi olmayan, konteynerlerde sağlık hizmeti aldığımız bir kent, TEDAŞ’ın sık sık elektrik keserek hayatı felce uğrattığı bir kent Hatay’ın gerçeği. Okulları olmayan çocukların geleceği yok edilen bir kent normalleşme olarak savundukları bir kentin gerçeği. Soğukta sürdürdüğümüz bir yaşam bizim gerçeğimiz. Felaketin esas sorumlusunun siyasi iktidar ve merkezi yönetimin yıllardır süregelen plansızlıkları, rant odaklı politikaları ve halkın güvenliğini hiçe sayan uygulamaları olduğunu açıkça göstermiştir. Yıkılan binalar, enkaz altında kalan hayatlar, çöken umutlar; hepsi, insan eliyle yaratılmış bir trajedinin sonucudur. Hâlâ tek bir yetkilinin dahi istifa etmediği, hesap sormanın ve vermenin yerini cezasızlığın aldığı bu süreçte, yaşanan ölümlerin kader değil, siyasi tercihlerin sonucu olduğu açıktır” diye belirtildi Hatay’da yaşanan gerçekler.
6 Şubat 2023 ve sonrasında yaşanan felaketlerin etkisi tüm şiddeti ile sürerken bölgede, zaman yok hükmünde bu ülkede. Halkların acısı zamanı da, bölge sınırlarını da aşarak gerçekleri açığa çıkarıyor. Soğuk daha sert işliyor bu acıyı duyumsayanların yüreğine. İçimiz daha çok yanıyor, acıyor.
