Önder Apo, ‘yaralı bırakılmış’ ve ‘kapana alınmış’ bir Kürt gerçekliği üzerine kurulan Ortadoğu sisteminin karşısına özgür Kürtlük ideolojisini çıkarmıştır. Varlığı inkar edilen ve statüsüz bırakılan bir halkı yeniden tarih sahnesine çıkararak kapitalist hegemonyacılığın Ortadoğu’ya yönelik tüm hesaplarını alt üst etmiştir
Afşin Aybar
Ermeni toplumu için 24 Nisan 1915 tarihi neyse Kürtler için de 15 Şubat 1925 aynı anlamı taşımaktadır. Bu tarih, Cumhuriyet tarihinin ilk büyük Kürt isyanı olan Şêx Said isyanının başladığı tarihtir. Aynı zamanda Kürtlerin soykırım kıskacına alındığı tarih de olmaktadır. Önder Apo’ya yönelik uluslararası komplonun bu tarihte gerçekleşmiş olması kesinlikle tesadüf değildir. Bilakis bu tarihin seçilmiş olması komplonun asırlık bir temelinin olduğunun da kanıtı olmaktadır. Bu nedenle 15 Şubat, Kürt toplumunun hafızasında “Kürt Soykırım Tarihi” olarak yerini almıştır.
Dolayısıyla uluslararası komployu sadece 15 Şubat 1999 tarihi ile sınırlı ve o an gelişmiş bir olay olarak ele almamak gerekir. Komplo, bir soykırım sistemi olarak Kürdistan’da sürekli ve kesintisiz devam eden bir olgu, bir zihniyettir. Bir yandan Cumhuriyet, ‘Kürdün inkarı ve imhası’ şeklinde vuku bulan bu zihniyete dayalı olarak kurulmuş ve sürdürülmüştür. Öte yandan kapitalist modernite bu komplo sistemiyle demokratik modernitenin geliştiği bu topraklardan, toplumdan ve yaşam modelinden intikam almaya çalışmaktadır.
Bu gerçeklik doğru anlaşıldığında komplonun asıl hedefi, stratejisi ve taktiği de doğru anlaşılacaktır. Önder Apo, ‘yaralı bırakılmış’ ve ‘kapana alınmış’ bir Kürt gerçekliği üzerine kurulan Ortadoğu sisteminin karşısına özgür Kürtlük ideolojisini çıkarmıştır. Varlığı inkar edilen ve statüsüz bırakılan bir halkı yeniden tarih sahnesine çıkararak kapitalist hegemonyacılığın Ortadoğu’ya yönelik tüm hesaplarını alt üst etmiştir. Bu nedenle 3.Dünya Savaşı ile Ortadoğu’yu yeniden dizayn etmeye çalışan güçler Önder Apo’ya yönelik 15 Şubat komplosu ile bu süreci yeni bir aşamaya taşımak istemişlerdir. Hem Önderlikten ‘kurtulacaklar’ hem de onlarca yıl sürecek bir Kürt- Türk savaşı ile Türkleri kendine bağlayıp Kürtleri kendilerine muhtaç kılacak bir strateji izlemişlerdir.
Bu komplo, herkesin bir çıkarının olduğu bir komplo olmuştur. O nedenle komplonun ardındaki güçler araştırıldığında Amerika’dan Mısır’a, İngiltere’den İsrail’e, oradan Kürt judenratlara kadar bir çok kişi ile karşılaşmak mümkün olmaktadır. Her biri yeniden dizayn edilecek Ortadoğu’da pastadan alacakları payı büyütme derdindedir. Judenratlar ise aile çıkarlarını koruma telaşındadır. Ancak en trajik olanı komployu büyük bir başarı gibi gören Türk devletinin komplonun bir hedefinin de kendisi olduğunu görememesidir.
Önder Apo komplonun amacını en erkenden fark etmiş ve çözmüştür. 27 yıllık İmralı direnişi boyunca geliştirdiği yeni paradigma ile ve son olarak 27 Şubat Barış ve Demokratik Toplum Çağrısı ile bu komployu boşa çıkarmıştır. Ancak komplocu güçler amaçlarından vazgeçmiş değildir. Tarihsel Kürt-Türk ilişkilerinin yeniden barış zemininde gelişmesi durumunda Ortadoğu’daki hesaplarının boşa çıkacağını bilen hegemonik güçler komployu her an güncellemektedirler.
Barış ve Demokratik Toplum süreci asırlık komplo mekaniğini sonlandırma çabası olmaktadır. Bu anlamda komplo belli oranda boşa çıkarılmış olsa da henüz tam anlamıyla aşılmış değildir. Bu çabanın başarıya ulaşmaması için küresel norm dışı güçler devreye girmiş bulunmaktadır. 6 Ocak tarihinde HTŞ liderliğinde Türkiye destekli çetelerin Halep’in Eşrefiye ve Şéx Maqsut mahallelerine saldırması bunun kanıtı olmaktadır. Bu saldırılar tamamen Önderliğin yürüttüğü Barış ve Demokratik Toplum sürecini boşa çıkarmak ve komplonun sürmesini sağlamak amacıyla gerçekleştirilmiştir.
Yeni bir boyut kazanan komplo ile bir yandan Kürt-Türk barışı imkansız hale getirilmek istenirken, öte yandan bir Kürt-Arap savaşıyla bölge korkunç bir kapana alınmak istenmiştir. Böylece soykırım eşiğine sürüklenen Kürtleri Ortadoğu’da her türlü kirli işlerinde kullanabilecekleri basit bir aparat haline getirmeyi amaçlamışlardır. 15 Şubat komplosu gibi bu güncellenen komploda da Trump’tan Barrack’a, Macron’dan Netanyahu’ya, Fidan’dan Şeybani’ye ve her zaman hazırda bekleyen bir dizi judenrata kadar birçok kişi yer almıştır.
Güncellenen komploya karşı Kürt toplumunun tutumu 15 Şubat komplosuna karşı gelişen tutumun aynısı olmuştur. Dört parça Kürdistan yine bir olmuş, temel harcı direniş olan bir ulus olduklarını dost-düşman herkese tekrar göstermiştir. Ama özellikle belirtmeliyiz ki halkların tutumu komplocu güçlerden farklı olmuştur. Özgür dünya da insanlığı savunan Rojava’nın etrafında birleşmiştir. Egemenlerin geliştirdiği komplonun kendilerini savunan kardeşlerinden ziyade kendilerine yapılmış bir ihanet olduğunu ortaya koymuşlardır. Özellikle Amerikan toplumu, 11 Eylül’ün faillerinin desteklenmesinin asla kabul edilemez bir ihanet olduğunu göstermiştir.
Bir habitus olarak darbe mekaniği ve komplo, Önder Apo’nun barış ve çözüm çabalarına karşı her zaman saldırılar gerçekleştirdi, muhatap arayışlarını hep boşa çıkardı. Ancak Önder Apo’nun çabaları karşısında bir başarı elde edememiştir. 27 Şubat çağrısı ile de idam sehpası çözüm masasına dönüştürülmüştür. Böylece komplo öncesi durumdan daha güçlü ve etkili bir konuma gelinmiştir. Komplo ne kadar güncellense ve derinleştirilse de Kürtlerin mutlak tasfiyesini başaramayacaktır. Çünkü Önder Apo Kürtler için stratejik bir akıl oluşturmuştur. Bu nedenle Paris’te son hali verilen uluslararası komplo planıyla Rojava’da Kürt-Arap savaşına ve soykırıma sürüklenen Kürt toplumu, bir anlaşmayla çıkış yapmasını bilmiştir. Güncellenen komploya karşı dünya demokratik toplumunu etrafında toplayan Kürtler bu anlaşmayı zemin alarak demokratik Ortadoğu hedefine de ulaşacaktır.
