İşgal sonrası Til Temir’e göç eden ailelerin çocukları okula gidemiyor, kavurucu sıcaklarda pamuk tarlalarında çalışıyor
Til Temir ve Hesekê arasındaki tarlalarda pamuk hasadı zorlu koşullarda gerçekleşiyor. Geleneksel yöntemlerle, özellikle kadınlar ve çocuklar tarafından elle toplanan pamuk, geçim kaynağı olsa da ağır bir yük getiriyor. Zorla yerinden edilen ailelerin kadın ve çocukları, sabah 05.00’ten akşam 18.00, hatta 19.00’a kadar kavurucu sıcak altında çalışıyor.
Tarlalarda çalışan çocuklar, çocukluklarını yaşayamadan hayatın zorluklarını omuzluyor. 9 yaşındaki Rewan Ebdilhemîd, Türkiye’nin işgali nedeniyle göç edip ailesiyle Til Temir’e yerleşmiş. 3. sınıftan sonra küçük öğrencilerle aynı sırada oturmaktan utandığı için okulu bırakmış. Öğretmenlerinin çabasıyla eğitime dönse de, tatillerde ailesine destek için pamuk topluyor.
11 yaşındaki kardeşi Beyan, dört yıldır her sonbahar tarlada. 6. Sınıfı okuyamadan okulu bırakan Beyan, pamuk çuvallarını taşımaktan sırtının ağrıdığını söylüyor: “Bu yaşta bu iş çok zor, ama çalışmak zorundayız.”
11 yaşındaki Îman El-Xidir de Serêkaniyê’den göç etmiş. Babasının iş kazası sonrası beli kırılınca, ailesine destek olmak için 4 yıldır tarlada çalışıyor. Okulu 4. sınıfta bırakan Îman, “Okul ekmek vermiyor, pamuk topluyoruz,” diyor. Yoğun sıcakta yorgunluktan bitap düştüğünü belirten Îman, “Çavuşlar hâlâ doymuyor, yorgunluktan ölüyoruz,” diye isyan ediyor. En büyük hayali avukat olup ezilenlerin haklarını savunmak: “Kadınların işi sadece çocuk büyütmek değil, bizim de haklarımız var.”
Çocuklar, işgal altındaki köylerinin özgürleşmesini ve eğitime dönmeyi umut ediyor.
Kaynak: NÛJINHA
