Tüm kötülükler, toplumsallığın zayıflamasıyla başlamıştır. Fakat Ortadoğu, hâlâ toplumsallığını yitirmiş değildir. İnsanlığı yeniden bu felaketten kurtarıp eski gerçek günlerine döndürmeyi de ancak Kürt halkı öncülüğünde Ortadoğu halkları, yeni enternasyonali örgütleyerek gerçekleştirebilir
Sakine Toprak
Reel Sosyalizmin SSCB şahsında içten sebeplerle çözüldüğü doksanlı yıllarda Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan, bu iç çürümelere dikkat çekmiş ve etraflıca eleştiriye tabi tutmuştur. Bunu yaparken “Sosyalizmden kuşku duymak, insandan, onun sosyal varlığından kuşku duymaktır” demiştir. Kürt Halk Önderi sosyalizmden, onun insanlığın sorunlarına geliştireceği çözümden bir an bile şüphe etmemiştir. İmralı işkence, tecrit ve soykırım koşullarında yıllar sonra bulabildiği ilk görüşme fırsatında Ömer Öcalan’a ‘‘Burada bir sosyalist gibi yaşıyorum’’ demiştir. Öyle ki insan olmanın şartını sosyalist olmak olarak tanımlamıştır. İnsanlık, tıpkı bir dönem kastik katil grupların insanlık dışı saldırılarına karşı insan kalma mücadelesi vermesi gibi, bugün de insan olma mücadelesi veriyor. Çünkü 20. yy.’da çokça sarf edilen ‘‘Ya sosyalizm ya barbarlık’’ sloganı bugün de geçerliliğini yakıcı bir biçimde koruyor.
İnsanlık tarihi, reel sosyalist yönetimlerin neredeyse bir yüzyılı nasıl yaşadığına tanıklık etti. 20. yy.’ın sonlarında Reel Sosyalizm, kanlı bir savaş meydanında değil, içten çürümelerle çözüldü. Ve sonra kapitalizm, sözüm ona mutlak sistem olduğunun zaferini ilan etti. Sosyalizm için savaşan milyonlarca partizan savaşta yenilmedi, kahramanca savaşıp şehit düştüler. Ama uğruna savaştıkları sistem başarıya ulaşamadı. Demek ki gerektiğinde ölmek, zafer için yetmiyordu. Mesele, doğru yaşamak, sosyalistçe yaşamaktı. Reel Sosyalizmin bir dönemi kasıp kavurduğu 20. yy.’da onların ‘‘bizim çocukların yaramazlıkları’’ dediği dünya gençliği bir devrime kalkıştı. Dillerindeki slogan; ‘‘Ne ABD kapitalizmi ne Sovyet Sosyalizmi’’ idi. Reel Sosyalizme geliştirdikleri cesaretli eleştirilerle yeni bir yolu, üçüncü bir yolu arıyorlardı. Bu yüzden onlar ‘‘tarihin doğru tarafında olanlar’’ olarak anıldılar. Kadın mücadelelerinin ve ekolojik mücadelenin demokrasi mücadelesiyle birleştiği bu dönem, Apocu Hareket’in paradigmasını oluşturacaktı. İşçi sınıfı artık sistem içileşmişti. Frantz Fanon; ‘‘Devrime yeni bir öncü gerekiyor’’ diyordu. Devrimin yeni öncüsü gençlik ve kadındı. 68 rüzgârı Reel Sosyalizm’in içteki sorunlarına eleştirel yaklaşıyor, öte yandan emperyalizme karşı savaşıyordu.
Kürt Özgürlük Hareketi ilk şekillenişini 68 Devrimi’nden almış, o günlerden feshedildiği güne kadar da hep bir gençlik hareketi olarak kalmıştır. Tüm sol, sosyalist, devrimci ve gerilla hareketleri bir bir yenilirken özgürlük hareketi, yenilmezliğini Kürt Halk Önderi’nin gençlik ruhuna borçluydu. Kendini eleştiren, eskide ısrar etmeyip aşan, sorgulayan, günde 40 kez kendini yenileyerek devrimler yapan ruhuna borçluydu. Özgürlük Hareketi örgütsel yapısını feshederek mücadelesini demokratik toplumu örgütlemeye evriltti. İnkâr edilen, var mı yok mu diye tartışılan Kürdü var etti, dünyanın politik bilinci en yüksek halkı hâline getirdi. Kürt Halk Önderi, ‘‘Varlık sağlandı, sıra özgürlükte’’ diyerek Özgürlük Hareketi’nin görevini yerine getirerek miadını doldurduğunu ve artık yerini demokratik siyaset stratejisine bırakması gerektiğini söyledi. Bu sözleri sarf ederken Özgürlük Hareketi’ni kurduğu gün kadar heyecanlıydı. Onunki, yeni bir sosyalizm ve enternasyonal arayışıydı. Kürt Halk Önderi, Özgürlük Hareketi’nin zaferi getirmeyen yanlarını açıklarken, geliştiği zemin olan reel sosyalist etkilerden kaynaklı ulus-devletçi etkiler taşımasını ve bundan doğan ideolojik bunalımı sebep gösterdi. Reel sosyalizmin ideolojik bunalımlarına 1968 Gençlik Hareketi nefes olmuştu. Bir rüzgâr gibi esmiş, yeni bir paradigmanın tohumlarını ekmişti. Tüm sınıfları birleştirmiş, müthiş bir enternasyonalizm yaratmıştı. Vietnam Savaşı’ndaki barbarlığa engel olmuş, reel sosyalizme rağmen insanlığı savunmuştu. Bugün ihtiyacımız olan şey, yine bu gençlik rüzgârıdır. Ortadoğu’ya yeni bir gençlik rüzgârı gerek! Bunu yapacak olan da şüphesiz Kürt Halk Önderi’nin genç ruhunu kendine kıble edinen Kürt gençliğidir. Şimdi 3. Dünya Savaşı’nın barbarlığına karşı yeniden insanlığı savunma zamanı. Yoksa bu savaş tüm dünyayı geri dönülmez bir felakete sürükleyecek. Şimdi Demokratik Sosyalizm zamanı. Buna giden yol da Ortadoğu Rönesansı’ndan geçiyor.
Ortadoğu mevcut durumda bu savaşın merkezi konumundadır. Ama Ortadoğu halklarını ve tüm dünyayı bu insanlık felaketinden kurtaracak tek yol da Ortadoğu’nun güçlü kültürel birikimleriyle insanlık değerlerini korumak adına direnmesidir. Tüm hakikat arayışları geçmişe dönüktür. Çünkü insanlığın geçmişi daha gerçektir ve de daha iyidir. ‘‘Kaybolan bir şey ancak kaybedildiği yerde bulunur ve her şey kendi kökleri üzerinde yeşerir.’’ İnsanlık; Ortadoğu’ya, Mezopotamya’ya toplumsallığını borçludur. Tüm kötülükler, toplumsallığın zayıflamasıyla başlamıştır. Fakat Ortadoğu, hâlâ toplumsallığını yitirmiş değildir. İnsanlığı yeniden bu felaketten kurtarıp eski gerçek günlerine döndürmeyi de ancak Kürt halkı öncülüğünde Ortadoğu halkları, yeni enternasyonali örgütleyerek gerçekleştirebilir.
Kürt Halk Önderi’nin de dediği gibi ‘‘Bu topraklar artık küçük bir başlangıç da olsa bu sorumluluğu, bu demokrasiyi hem kendisinin hakkı hem de görevi olarak bilenlerin yaşayacağı bir ülkedir.’’ Bu hak ve sorumluluk en çok da gençlerindir. Bunu gerçekleştirebilecek ruh ise Apocu gençlik ruhudur.
