Modern insan türü olarak kabul edilen Homo Sapiens’in, en az 73 bin yıl önce Güneydoğu Asya’daki yağmur ormanı bölgelerinde yaşadığına dair kanıtlar bulunduğu duyurulmuştu
Bu kanıtlara rağmen bölgedeki organik materyalin yetersiz olması nedeniyle, beslenme ve ekolojik adaptasyon hakkındaki bilgiler sınırlıydı. Almanya’nın Leipzig kentindeki Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü ve Johanes Gutenberg Üniversitesi tarafından yönetilen uluslararası bilim insanları ekibi, fosil insanların yiyecek kültürünü araştırmak için yeni bir yöntem uyguladı. Diş minesinden çinko izotopu analizi yapılarak, tarih öncesi insanların ve hayvanların öncelikli olarak et ile mi yoksa bitkilerle mi beslendiklerini öğrenmek için önemli bir yöntem geliştirdi.
Tam Pa Ling bölgesi
Kopenhag Üniversitesi’nde araştırmacı olan Fabrice Demeter, “Tam Pa Ling bölgesi, Güneydoğu Asya’nın paleoantropolojisi ve arkeolojisi için özellikle önemli. Çünkü bu bölgedeki türümüze ait en eski ve en bol fosil kaydına sahip” olduğunu belirtiyor. Bununla birlikte, Tam Pa Ling’de taş aletler, ocaklar, bitki kalıntıları, kemiklerdeki kesik izleri gibi çok az arkeolojik kayıt var. Sadece dişler ve kemikler bulunabiliyor. Dolayısıyla dişler ve kemiklere yapılan izotopik yaklaşımlar, geçmişteki beslenme alışkanlıklarını öğrenmek için tek yol olarak kalıyor.
Diğerleri neden yok oldu?
Bu çalışma, erken Homo Sapiens’in farklı ortamlara uyum sağlayabildiğini gösterdiği belirtiliyor. Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü’nde araştırmacı olan Nicolas Bourgon, “Gelecekte, çinko izotop verilerimizi, Homo erectus ve Homo floresiensis gibi Güneydoğu Asya’nın diğer tarih öncesi insan türlerinden elde edilen verilerle karşılaştırmak ve türümüz hayatta kalırken neden onların neslinin tükendiğini daha iyi anlayabileceğimizi görmek ilginç olacak” diye vurguluyor.
EKOLOJİ SERVİSİ
