Ereğli Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Ayhan Kavak, 18.02.2024 tarihinde yazdığı mektubunda şöyle diyor:
“Eskiden gazeteyi takip edebiliyorduk. İlginç gerekçeler getirdiklerinden ne Yeni Yaşam ne de Evrensel okuma olanağımız yok. Diğerleri de okunacak gibi değil. Kaç zaman önce Cumhuriyet gazetesi ile idare ediyorduk. Fakat şimdilerde gelince almaz olduk. Hasılı insan hakları ile alakalı yazılıp çizilenler bize satılan gazetelerin hiçbirinde yok.
Kaleminin yarıda kalmaması ve köşenin devam etmesine çok sevindim, sevindik. Yıllarca emek verdiği gazeteye de yakışan, böylesi bir kararla adını daim kılmalarıdır. Buradaki tüm canlar aynı duygu ve düşünceleri paylaşıyorlar.
Her şeye rağmen ben de/bizler de ayakta kalmaya devam ederken içeride/dışarıda yaşanan gelişmeleri takip etmeye çalışıyoruz. Bu eller, başka zindanlara göre sapa bir yerde. Onun için birçok şeyi sonradan duyuyoruz. Özellikle haftanın üç günü de olsa Meclis TV takip ediyoruz. En azından toplumsal sorunları ve gelişmeleri takip etmede faydası oluyor. Yine başka zindanlarda yaşananları da öğrenmeye vesiledir. Gerçi her mekân ve özelde yüksek güvenlikliler birbirine benziyor. Aynı sorunlar onlarda da var. Bir odaya tıkılıp kalma ve minimum etkinlik; yetmezmiş gibi disiplin cezalarıyla da karşı karşıyayız. Herhalde onaylanırsa yakında 1 ay iletişimden de kopuk olacağız. Zaten 30 yılı dolduranlar ve yine süreli ceza alıp da yatarını tamamlayanlar da burada tutulmaya devam ediliyor. Bir arkadaşın infazı 5-6 kez uzatılıp durmuştu. Sonuçta “hak ederek” diye belirlenen sürecin sonunda mecburen bırakıldı. Hasılı onlara kalsa daha da bekletirlerdi. Bu mekânların ortak bir sorunudur bu. Son 5-6 yıldır icat edilmiş bir garabetin ürünüdür. Sanki yakında daha da sıkı uygulamaların yürürlüğe gireceğinin emareleri de mevcut. Yeni genelgelerin hayra alamet olmayacağı aşikâr. Yeni bir açılım, demokratik gelişmeler beklentisi varken şapkadan çıka çıka kısıtlamalar çıkması düşündürücü. Payımıza bu soğuk duvarlar ardında beklemek kalıyor.”
***
Sincan Kadın Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Zeliha Ustabaş 18.02.2026 tarihinde yazdığı mektupta şöyle diyor:
“Öncelikle başın-başımız sağ olsun. Kusura bakma, biraz gecikmiş olabiliriz bu temenni için. Derler ya “Her ölüm erken ölümdür” diye… Hep öyledir aslında; güzel insanlar, o güzel atlara binip giderler. Daha Sırrı Süreyya’nın gidişini idrak edemedik. Hüseyin arkadaş da öyle. Birebir görmesek de tanımasak da gerçek anlamda dost oldu, yoldaş oldu. Devri daim olsun. Bu gidişlere alışamadık, alışmayacağız da. Hatıraları, emekleri, yoldaşlıkları ömrümüzün sonuna kadar yeter bize. Biliyoruz ki; biz de şimdi ve sonra “iyi ki” dedirtebiliriz arkamızdan, onlar gibi. Beraber kaldığım Emine Abiş, Rihan Kavak Özbek, Zeynep Karaman arkadaşlarım da sana ve tüm dostlara başsağlığı dileklerini ve selamlarını gönderiyorlar. Kendine iyi bak. Çalışmalarında üstün başarılar diliyor ve inanıyoruz. Buluşmak umuduyla.”
***
Sincan 2 Nolu Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Muhammed İnal, 23.02.2026 tarihinde yazdığı mektupta şöyle diyor:
“Nuray Hanım merhaba. İyi olmanız temennisiyle selam ve hürmetlerimi iletiyorum. Zindandaki dostlarının hep sevgisiyle “abi” olarak yâd ettiği Hüseyin abimizin vefatını büyük bir üzüntüyle öğrendim. Allah rahmetiyle ruhunu şad eylesin. Şahsınızda tüm aileye de sabır ve başsağlığı diliyorum. Merhum Hüseyin Hevali kaybetmek hakiki manada bizleri derinden etkiledi. O, tüm hayatını mazlumların, ezilenlerin hak mücadelesine adayan onurlu ve dürüst bir mücadele insanı olarak, yaşadığı ağır bedellere rağmen ideallerinden, hak bildiği davadan taviz vermedi. Buna şahitlik ettik. Onu kaybetmek ne kadar ağır gelse de en azından onunla tanışmış olmak güzel bir hatıra olarak yaşayacak.
Özgürlük hareketi PKK davasından 28 yıldır zindanda olan bir dostunuz olarak yazmak istedim. Taziye mesajımın gecikmesi için kusura bakmayın lütfen. Malum zindan şartları, disiplin cezaları (hücre, iletişim vb.) ve adresinizi geç temin edebilmekten kaynaklı olarak ancak yazabildim.”
***
Bakırköy Kadın Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Remziye Meral Turmuş 23.02.2026 tarihinde yazdığı mektupta şöyle diyor:
“Hüseyin Aykol hapistekiler için çok değerli bir insandı. Tüm yaşamını başkalarına adadı. Bizlerin onu unutması mümkün değil. Sizin için ne kadar zor olduğunu tahmin bile edemeyiz.
Hüseyin Aykol demek, hapishaneler demekti. Çoğu zaman sesimizi tek duyuran o olurdu. Uzun yıllardır Yeni Yaşam buraya alınmadığı için takip edemedik. Kendisini de okuyamadık. Bunları en iyi sizler bilirsiniz.
Son dönem dışarısı mı daha zor, içerisi mi tartışması var. Dışarıyı haberlerden görüyoruz. İçerisi ise gazetecilerin, sanatçıların, yoldan geçenlerin uğrak yeri oldu. “
***
Bolu F Tipi Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Bektaş Morkoç 25.02.2026 tarihinde gönderdiği mektupta şöyle diyor:
“Arkadaşlarım adına selam ve sevgilerimi iletir, 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Gününüzü kutlarım, sağlıklı ve dirençli günler dileriz. Bu vesile ile Hüseyin yoldaşımızı, ağabeyimizi, bir kere daha sevgi ve minnetle anıyoruz.”
Mektubu gelenler
- Ayhan Kavak – Ereğli Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi
- Zeliha Ustabaş – Sincan Kadın Kapalı Hapishanesi
- Muhammed İnan – Sincan 2 Nolu Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi
- Remziye Meral Turmuş – Bakırköy Kadın Kapalı Hapishanesi
- Bektaş Morkoç – Bolu F Tipi Kapalı Hapishanesi
Hazırlayan: Nuray Çevirmen Aykol
