Hitler faşizmi 1933’te iktidarı ele geçirir geçirmez yaptığı ilk işlerden birisi, Prusya Polis Teşkilatı’nın siyasi bürosunu Hermann Göring’in yönetiminde “Geheime Staatspolizei” (Devlet Gizli Polisi), kısaca Gestapo’ya dönüştürmekti. Her türlü parlamenter kontrol dışında ve cezadan muaf tutulan Gestapo’nun özellikle 1936’da Heinrich Himmler’in yönetimi altına uyguladığı vahşet biliniyor. Tarih kitaplarını okumayanlar bile muhtemelen Hollywood filmlerinden Gestapo’nun nasıl kullanıldığının ve başta toplama kampları olmak üzere, faşist vahşetin ne tür bir aracı olduğunu öğrenmişlerdir.
Faşizmin yenilgisinden sonra dönemin Batı Almanya’sında, elbette sosyal demokratların ve komünistlerin mücadelesi ile oluşan “demokratik mutabakat” gizli servisler ile polis teşkilatının birbirlerinden ayrı ve parlamenter kontrol altında kurulmasını öngörüyordu. Gerçi bu “demokratik mutabakat” Reinhard Gehlen gibi eski üst düzey Nazi subaylarının teşkilatları örgütlemelerini engelleyemedi, ancak gerek Anayasayı Koruma Daireleri’nin gerekse de Federal Haber Alman Dairesi’nin bugüne dek federal ve eyaletler düzeyinde parlamenterce kontrol altında tutulmalarını sağladı – tabii izin verildiği ölçüde.
Günümüzün son sürat devam eden militarist dönüşüm sürecinde ise artık parlamenter “geleneklere” ve “demokratik toplum tavizi” gibi görüngülere ihtiyaç duyulmuyor. Yurt içi ve dışında birbirine paralel yürütülen hibrit savaş taktikleri, itaatkar kullar kitlesine dönüşmüş çoğunluk toplumunun davranış ve tutumlarının, kamuoyu görüşünün bilinçli ve hedef odaklı manipülasyonu için uygulamaya sokulmuş durumdadır. Egemen siyaset açısından yaşamsal önem taşıyan adımlardır bunlar, çünkü militarist dönüşümün ve savaş hazırlıklarının devasa faturası çalışan sınıfların sırtına yüklendiğinden, olası karşı çıkışların henüz tohum halindeyken ezilmeleri zorunlu olmaktadır.
Her ne kadar egemen siyaset enflasyona, yüksek enerji fiyatlarına ve sosyal giderlerin kısıtlanmasına yönelik toplumsal huzursuzluğu göçmen ve mülteci düşmanlığı üzerinden sisteme zararsız ırkçı-faşist hareketlere yönlendirmeyi beceriyor olsa da toplumsal rıza üretimi giderek zorlaşmaktadır. Gençlerin zorunlu askerlik uygulamasına karşı çıkışları, barış hareketinin zayıf olmasına rağmen halen etkin olması veya radikal solun militarizm ile sosyal sorunlar arasındaki bağlantıyı göstermesi, itirazların artmasına, dolayısıyla egemen siyasetin rahatsız olmasına neden oluyor.
O açıdan Merz hükümetinin bu hafta Federal Anayasayı Koruma Dairesi ile Federal Haber Alma Dairesi’ne genişletilmiş yetkiler vermesi, şaşırtıcı olmadı. Gizli servisler artık operatif müdahale haklarına, sabotaj yetkisine, mahkeme kararı olmadan yurttaşları gözleme ve dezenformasyon kampanyaları düzenleme yetkilerine sahip olacaklar. Hükümet, “sabotajlara, casusluklara, siber saldırılara ve düşman devletler ile yurt içindeki aşırı sağ ve solun eylemlerine karşı gerçek gizli servislerle yanıt vereceğiz” diyerek bu adımı attı. Kararın alınmasından önceki sürede nedense havalimanlarında görülen “yabancı” dron haberleri, ne idüğü belirsiz bir “sol” örgütün demiryollarına ve elektrik şebekelerine yaptığı sabotajlar gündemden düşmüyordu. Hani sormadan edemeyeceğiz: Bu işte bir bit yeniği mi var acaba diye.
Aslına bakılırsa komplo teorilerine falan gerek yok. Alman tekelci burjuvazisi, tarihinde defalarca kanıtladığı gibi, egemenliği sürdürmek için faşizm dahil her türlü yola başvurmaktan çekinmemiştir. Tarihsel deneyimlere bakarak, hibrit savaş taktiği olarak “Gestapo 2.0 sürümünün” Alman askeri-sınai-dijital kompleksinin yararına yürütülen militarist dönüşümün yeni bir adımı olduğunu söyleyebiliriz. Dizginlerinden bırakılmış tekelci burjuvazi, sistem alternatifinin neredeyse olmadığı günümüzde, emperyalist yayılmacılığa ve savaş hazırlıklarına tüm gücüyle yüklenmekte ve çoğunluk toplumunu kontrol altında tutmak, olası toplumsal direnişin önüne geçmek, zaten içi boşaltılmış burjuva demokrasisini rafa kaldırmak ve çalışan sınıfların yarattığı zenginliği gasp etmek için, bugün de her türlü yola başvurmaya hazır olduğunu göstermektedir. Hem de nükleer cehennemi yaşama pahasına…
