Abdullah Öcalan’ın Suriye’ye geçtikten sonra halk örgütlemesini esas aldığını ve ‘80’lerden bugüne kadar Rojava’daki Apocu devrimin şahidiyim’ diyen Fırat Bölgesi Şehit Aileleri Meclisi üyesi Ayşe Efendi, Abdullah Öcalan ile yeniden Kobanê’de kucaklaşmayı beklediklerini söyledi
Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan’ın bölgesel ve uluslararası güçlerin baskısıyla 9 Ekim 1998 tarihinde Suriye’den çıkarılmasıyla başlayan uluslararası komplonun üzerinden 28 yıl geçti.
Ankara’da siyasi çalışmalar yürüten Abdullah Öcalan, dönemin koşullarından dolayı Temmuz 1979’da Riha’nın Pîrsûs (Suruç) ilçesi üzerinden Suriye’nin Kobanê kentine geçti. Kobanê’de başlayan Suriye serüveni, 20 yıl boyunca çeşitli kentlerde devam etti. Kürt halkının özgürlük mücadelesini yürüten Abdullah Öcalan, uluslararası ve bölgesel güçlerin baskısı sonucunda Suriye’den ayrılmak zorunda kaldı.
9 Ekim’de Suriye’den ayrılan Abdullah Öcalan, 15 Şubat 1999’da uluslararası bir komplo sonucu Türkiye’ye getirildi. Ardından İmralı Adası’nda da mücadelesini sürdüren Abdullah Öcalan, Kürt halkı başta olmak üzere tüm Ortadoğu halklarının eşitlik ve özgürlük mücadelesinin yürütücüsü oldu.
Halep’te 1980 yılında üniversite okuduğu sırada Abdullah Öcalan’la tanışan ve ardından Suriye’de Kürt halkının verdiği özgürlük mücadelesine katılan, şu an ise Fırat Bölgesi Şehit Aileleri Meclisi üyesi olan Ayşe Efendi, Abdullah Öcalan’ın Suriye’ye geldiği dönemi ve etkilerini anlattı.
‘Rojava devriminden önce çok sayıda insanımız katledildi’
Baas rejiminin Suriye’de yüzyıllık inkar ve imha siyasetinin olduğunu belirten Ayşe Efendi, o dönem Rojava’da Kürt partileri olmasına rağmen halka cevap olamadıklarını söyledi. Suriye’deki Kürtlerin aşiretçilik, din, örf, adet ve gelenekleriyle kendini korumaya çalıştığını belirten Ayşe Efendi, “Suriye’de 10 yaşındaki bir çocuk bile Newroz için ateş yaktığı zaman hemen tutuklanıp uzun yıllar cezaevine atılıyordu. Kürt kimliğinin ve dilinin herhangi bir resmiyeti yoktu. Kimse çocuklarına Kürtçe isim veremezdi. Kürdistan’a dair herhangi bir sembol kullanılamazdı. Tüm bunların yanında birde Kürt çocukları askere alınıp düşmana hizmet ettirilirdi. Çocuklarımızı bize karşı kullanıyorlardı. Rojava devriminden önce çok sayıda insanımız katledildi. Tüm bunlardan dolayı halkta büyük bir inançsızlık vardı” diye belirtti.
‘Önderlik Kobanê üzerinden Suriye’ye geçti ve devrimine halktan başladı’
Abdullah Öcalan’ın Suriye’ye geçmesiyle birlikte büyük değişimler olduğuna dikkati çeken Ayşe Efendi, “Önderlik Kobanê üzerinden Suriye’ye geçti ve devrimine halktan başladı. Halk örgütlenmesini esas aldı. Rojava Devrimi’nin bu kadar ayakta kalmasının en önemli nedenlerinden biri de halk örgütlenmesinin güçlü olmasındandır. Önderliğin inşa ettiği sistem, halkı bizzat devrime dahil etmek oldu. Buradaki halk hiç kimseden bir destek ya da yardım beklemeden kendi öz gücüyle devrimini gerçekleştirdi. 80’lerden bugüne kadar Rojava’daki Apocu devrimin şahidiyim. Devrim için büyük eğitimler verildi. Halkın kendini yönetmesi için uzun yıllar örgütlenme ve eğitimler yapıldı. Kamplarda insanlar kendi özgürlük arayışı için eğitimler alıyordu. İnsanlar partinin terbiyesini ve ahlakını önderlikten öğrendi. Bu süreçte en çok kadınlar yer aldı. Çünkü Baas rejiminde kadınlara hiçbir hak tanınmıyordu. Kadınların örgütlenmesine olanak vermiyordu. Önderliğin Suriye’ye gelmesinden sonra kadınlar kendilerine yaşam alanı buldu. Bütün Rojava’da ölü bir beden yeniden nefes almaya başladı. Yok edilen bir halk yeniden uyandı. Apocu Hareketle insanlar nefes almaya ve yaşamaya başladı” ifadelerini kullandı.
‘Halk Abdullah Öcalan’ın felsefesiyle iradeleşti’
“15 Şubat 1999’da Önderlik şahsında tüm Kürt halkını, 2014’te ise Kürt halkı şahsında Önderliği bitirmek istediler” diyen Ayşe Efendi, değerlendirmesine şöyle devam etti:
“Önderliğin dört parça Kürdistan’a yaptığı seferberlik çağrısı sınırları yıktı. Halkımız sınırlardaki telleri taşlarla parçalayarak aştı bunu. Biz anneler burada kucaklaştık. Önderliğin seferberlik çağrısını duyan ve kendiliğinden harekete geçen anneler, babalar ve çocuklar birbirini savaş mevzilerinde gördüler. Herkes seferberlik ruhuyla Kobanê’ye aktı. Kürt çocukları, halkın geleceği için Kobanê’ye aktı. Kobanê’de yaşanan savaş tarihseldi. Silahımız yoktu ama örgütlü bir halkımız vardı. Savunma irademizi gösterdik. Anneler, ‘çocuksuz yaşayabilirim ama vatansız yaşayamam’ diyerek evlatlarını direnişe gönderdi. Halk bu iradeyi Önderliğin fikrinden, felsefesinden aldı. Çünkü Önderlik sadece Kürt halkı için değil bütün Ortadoğu haklarının geleceği için paradigma yarattı.
‘Abdullah Öcalan ile yeniden Kobanê’de kucaklaşmak istiyoruz’
Abdullah Öcalan ile yeniden Kobanê’de kucaklaşmak istiyoruz. Bakûr’da atılan her adım doğrudan Rojava’yla bağlantılıdır. Orada yapılan her ilerleme Rojava’daki sürece de katkı sunmakta. Çünkü Şam Hükümeti Türkiye’den bağımsız tek adım atamaz. Dört parça Kürdistan’daki siyaset doğrudan birbiriyle bağlantılıdır. Önderliğin 27 Şubat çağrısından sonra dört parça Kürdistan’daki halk yeniden uyandı. Hiç kimse silah bırakmayı beklemiyordu. Bu yepyeni bir süreç oldu. Evet bu ilk barış süreci olmadı ama halk tutumunu yeniden net bir şekilde ortaya koydu. Devlete güveninin olmadığını söyledi ama Önderlik ve PKK’nin de yanında olduğunu ifade etti. Bugüne kadar devam eden bir süreç var. Fakat devlet tarafından atılan adımlar barış sürecine denk düşen adımlar değil. Yeteri kadar adım atılmış değil. Bir an önce barış için daha ciddi adımların atılması gerekiyor.”
Haber: Ömer Akın \ MA
