TBMM açıldı. Tele 1’in gece bülteninde CHP’nin, TİP’in ve EMEP’in açılış oturumunu boykot etmesine karşı DEM Parti’nin Erdoğan’ı alkışlamasalar da ayakta karşılaması eleştirildi.
Bu yaklaşım TBMM’de süren müzakereleri kimi ulusalcıların ya anlamadığını ya da doğrudan karşı çıkmasalar da bu sürece karşı tutum aldıklarını gösterdi. Türkiye’nin ve halkların karşı karşıya olduğu çok kritik dönemde, başka şartlarda uygun görülecek bu biçimsel protestolara yer olmadığı açıktır. DEM Parti, yürümekte olan müzakerelerde Başkan Öcalan adına TBMM’deki asli taraftır. Diğer tarafın başında ise AKP lideri Erdoğan var.
Barış ve demokrasi sürecinin nasıl bir sonuç vereceği henüz belirsizliğini korusa da, müzakerenin tarafları arasında müzakere geçici bir “politik ateşkes” durumudur. Bu “politik ateşkes” durumunu ne CHP’nin boykotu, hele ne de TİP ve EMEP’in CHP boykotuna katılması zerre kadar bozmaz. Sorumluluk esas olarak DEM Parti’de ve Erdoğan’dadır.
Nitekim her iki taraf da bu sorumluluğun gereklerini yerine getirmektedir. Bunun anlamı, ne DEM’in Erdoğan’ın süreçle ilgili politikalarını, ne de Erdoğan’ın DEM’in müzakere sürecinde öne sürdüğü çözüm taleplerini desteklediği anlamına gelmemektedir. Müzakere sürmekte, ortada tarafların uzlaştığı tek bir konu bile yoktur. Dedim ya “politik ateşkes” var.
Bu müzakere ne bütçe, ne orman yangınları ya da deprem felaketi hakkında bir müzakere değildir. Böyle konularda müzakerenin uzamasını protesto edebilirsiniz, masadan kalkar, iktidarı bütçe konusunda, orman yangınları konusunda, deprem felaketi konusunda halka şikayet edebilirsiniz. Bu konularda halktan yana düzenlemeleri seçimleri kazandığınız zaman yapacağınıza dair seçmene söz verebilirsiniz.
Ama bu müzakerenin konusu Türk devleti ile HPG güçleri arasındaki savaşa son vermek, devletin demokratikleşmesi karşılığında silahlı illegal örgütlenmeyi lağvetmek, bu adımlara hukuki zemin hazırlamaktır. Üçüncü Dünya Savaşı koşullarında hem Türkiye’nin, hem dört parça Kürdistan’ın, hem de tüm Ortadoğu’nun kaderi şu andaki masada müzakere edilmektedir.
Müzakere ya tarafların demokratik uzlaşmasıyla başarıya ulaşacak ya da bütün taraflar için sonu tahmin edilemeyecek bir kaos yaşanacaktır.
Böyle bir müzakere sürecinde Başkan Öcalan adına TBMM’de asli taraf olan DEM Parti’nin bir tür “diplomatik üslupla” hareket etmesi geçici “politik ateşkes”in gereğidir. Durumun ne kadar ciddiyet kesbettiğini anlamak için, elinde imkân olsa DEM Parti’yi, müzakere öncesi yaptığı gibi siyasi hayattan silecek olan Erdoğan’ın bile, nasıl “monşer” diye alaya aldığı diplomatlar gibi DEM Parti’yle kurduğu diyaloga bakmak yeterlidir.
Ve şunu da kaydetmek gerekir: TBMM oturumlarında, komisyonda kullanılan dil başka, halk kitleleri arasında kullanılan dil başkadır. DEM Parti Erdoğan’ın komisyonu kendi iktidarını pekiştirmek amacıyla oyalamasına karşı halk kitlelerini, hiçbir partinin yapmadığı ölçüde örgütlemekte, komisyonda barış ve demokrasi yönündeki talepleri etrafında kitlesel eylemlere yöneltmektedir. Alınmasınlar ama gerek CHP gerekse onunla TBMM oturumunu boykot edenlerin Barış ve Demokratik Toplum Süreci’ni halka anlatmak için dişe dokunur kampanyalardan uzak durduğunu hatırlatmak isterim.
Siyasi durum öyledir ki, TBMM’de ağız dalaşı yapmamak, müzakerenin gerektirdiği dikkatli bir dille konuşmak, halk kitleleri arasında ise TBMM komisyonunda yürütülen müzakerenin başarısı için iktidarı en sert şekilde eleştirmek, onun üstünde baskı kurmak doğru tutumdur. Meclis’te kavga edeceksin, halkın arasında konuyu es geçeceksin, böyle bir tutum çok kötü bir parlamentarizm olacaktır.
Ben yine de DEM Parti’nin komisyona katılan tüm partilerle ilişkide, durumun nezaketine en uygun tutumu aldığını, herkesi müzakere sürecine mümkün olan katkıyı yapmaya teşvik ettiğini, bunun da ülkenin ve halkların geleceği bakımından şu sırada büyük önem taşıdığını ekleyeceğim.
Böyle zamanlarda insan, karşısındakilerin iç hesaplarını bildiği halde konuya dişlerini sıkarak yaklaşmalıdır. Zaman bizden bunu talep ediyor.
Ve belki de DEM Partili kardeşlerimizi, “politik ateşkes” sürecinde görevli olan az sayıdaki DEM kadroları dışında parlamento dışındaki işlere, halkı örgütlemeye, mesela komünleşmeye asıl ağırlık vermeleri konusunda, haddim olmayarak uyarmak da isterim. Diplomasiyi az sayıda kişi yapar, politik mücadele ise tüm örgütün işidir.
