Simon Fraser Üniversitesi kaynak ve çevre yönetimi araştırmacısı Jenn Burt tarafından yapılan bir çalışma, ayçiçeği deniz yıldızlarının, dünyadaki en verimli ekosistemler arasında yer alan kelp ormanlarının (Kelp ormanları; genelde deniz yosunları olarak bilinir. Barındırdığı vitamin ve minareller ile Uzak Doğu’da insan beslenmesinde eskiden beri öğünleri oluşturmaktadır) kara ormanlarına benzer olarak türler için gerekli yaşam alanlarını sağlar ve aynı zamanda CO2’nin atmosfere çıkmasına da yardımcı olur. Deniz su samurları ve ayçiçeği deniz yıldızları, kayalık resiflerin içinde yaşayan ve keskin bir şekilde kelp yiyen deniz kestanelerinin tamamlayıcı avcılarıdır. Doğal yırtıcı olmadan, deniz kestanesi, kelp ormanlarının tamamını hızla tüketir. Burt, “Deniz su samurlarının büyük deniz kestaneleriyle beslendiğini, ayçiçeği deniz yıldızlarının ise su samurlarının görmezden geldiği küçük ve orta boy kestaneleri yediğini gösterdik. Kelp yoğunluğunun, hem deniz su samuru ve hem de ayçiçeği yıldızlarıyla resiflerde en yüksek yoğunlukta olduğunu gözlemledik” dedi. ‘Sea Star Wasting Disease’ adı veilen ve deniz sularının normalin üstünde ısındığı zaman ortaya çıkan bir hastalık. 2015 ve 2016 yıllarında Ortadoğu’ya kıyısı olan denizlerde bu hastalık sonucu ayçiçeği yıldız biyokütlesinin yüzde 96’sının ölmesi sonrası bu keşif yapıldı. Bu dönemde küçük ve orta boy deniz kestanelerinde yüzde 311’lik bir artış olurken, Kelp yoğunluğunda ise yüzde 30 azalma oldu. Burt, kitlesel yokoluş olayları gibi ekolojiksorunkların tür etkileşimleri ve ekosistem dinamikleri hakkında yeni bilgiler ortaya koyabileceğini söylüyor. Bunların iklim değişikliği ve diğer stres unsurlarının gelecekte okyanus ekosistemlerimizi daha da öngörülemez hale getirebileceği ve bu nedenle daha önemli hale geleceğini iafde ediyor.
EKOLOJİ SERVİSİ
