Kritik görevimiz şudur: Kürt siyaseti, Türkiye’nin tüm ezilen halkları, emekçileri, demokrat ve ilerici kesimleriyle geniş, kapsayıcı ve kalıcı bir demokratik cephe oluşturmalıdır. Dar etnik söylemin ötesine geçerek tüm Türkiye’ye umut veren bir dil ve vizyon geliştirmeliyiz. Kürt sorunu, demokratik anayasa, gerçek yerel demokrasi, sosyal adalet ve özgürlük mücadelesinin kalbine yerleştirilmelidir
Deniz Amed
Ortadoğu bugün büyük bir fırtınanın tam merkezinde. Küresel ve bölgesel güçler bölgeyi yeniden paylaşmak için acımasız bir mücadeleye girişmiş durumda. ABD, İngiltere ve İsrail’in başını çektiği bir blok ile Rusya ve Çin’in etkin rol oynadığı diğer blok arasında yaşanan bu çatışma, aslında Sykes-Picot’un yeniden ve güncellenerek bölge halklarına, özellikle de Kürtlere dayatılması sürecidir.
ABD ve İsrail askeri üstünlük peşinde koşarken, İngiltere daha tecrübeli ve sinsi bir strateji izliyor. Sınırları radikal biçimde bozmadan mevcut ulus-devletleri koruma, enerji yollarını ve ticaret rotalarını kendi kontrolünde güvence altına alma amacında. Bu çerçevede Türkiye’deki mevcut iktidarın devamı İngiltere için kritik önem taşıyor. Ankara’yı İran’a karşı denge unsuru olarak gören Londra, iktidarın öngörülebilirliğini korumak istiyor.
Bölgedeki bu küresel planların Türkiye ayağını doğru okumak hayati önemdedir. Rêber Apo’nun daha önce ısrarla vurguladığı “darbe mekanizmasının halen devrede olduğu” tespiti, bugün yaşanan siyasi gelişmelerle açıkça görülmektedir. İngiltere’nin de içinde yer aldığı bu mekanizma, Türkiye’yi tarih boyunca uluslararası odakların operasyon sahası haline getirmiştir. Statükocu anlayış, bu mekanizmayı sıcak tutarak toplumu sürekli rehin durumunda bırakmaktadır.
Bu oyunun en kritik düğümü Kıbrıs ve Doğu Akdeniz’dir. İngiltere, adanın tek devlet ve tek hükümet yapısını korumak, doğalgaz rezervlerini ve enerji koridorlarını kendi kontrolünde şekillendirmek istiyor. Ankara’ya verdiği mesaj nettir: Kıbrıs’ta esneklik gösterin, adanın bütünlüğünü bozmayacak adımlar atın; biz de size içeride siyasi koruma sağlayalım. Verilecek taviz, iktidar için güvence anlamına gelmektedir.
İç siyasette de aynı darbe mekanizması devrededir. Ekonomik kriz derinleşirken muhalefet sistematik olarak zayıflatılmaktadır. CHP’ye yönelik baskılar, davalar ve operasyonlar tesadüf değildir. Bu süreç, İngiltere destekli statükocu yapının “alternatifsizlik” stratejisinin bir parçasıdır. Amaç, halkın zihnine “Bu iktidardan başka çare yok” algısını yerleştirmektir. Parti içinde yaşanan bölünme (İmamoğlu-Özel ile Kılıçdaroğlu ekibi) de bu stratejiyi güçlendirmektedir.
Kürt coğrafyasında tehlike ise çok daha büyüktür. Kürt halkının büyük bedellerle kazandığı statüler, uluslararası güçleri rahatsız etmektedir. İngiltere’nin vizyonunda Kürtlerin kalıcı ve güçlü bir özerk statüye kavuşması yoktur. Öncelik, ulus-devlet sınırlarının korunması ve Sykes-Picot mantığının güncellenmesidir. Bu nedenle Kürt siyaseti hem yalnızlaştırılmakta hem de dar sınırlar içine hapsedilmek istenmektedir.
Kürt siyaseti bu karmaşık tabloyu iyi okumalıdır. Bloklar arası çelişkiler diplomatik hareket alanı sunsa da asıl dayanak, dış güçlere değil kendi öz gücümüze ve halkımızın dinamiklerine dayanmalıdır.
İşte tam bu noktada Üçüncü Yol, hegemonik güçlerin veya ulus-devlet statükosunun kuyruğuna takılmayan yegâne devrimci ve kurucu alternatiftir. Demokratik Ulus paradigması, küresel güçlere dayanmadığı gibi oluşturulmak istenen yeni sömürge düzenini de reddeder. Savaş ve çatışmanın yerine diyalog ile demokratik entegrasyonu koyar. Kıbrıs dahil tüm bölge halklarının iradesini esas alır, ekonomik ve toplumsal her alanda adaleti hedefler. Ne sistem içi muhalefetin sahte umutlarına ne de faşizan iktidar blokuna yedeklenir. Egemenlerin çizdiği sınırları sarsan, halkların ortak demokratik iradesini merkeze alan bir yaşam modelidir.
Kritik görevimiz şudur: Kürt siyaseti, Türkiye’nin tüm ezilen halkları, emekçileri, demokrat ve ilerici kesimleriyle geniş, kapsayıcı ve kalıcı bir demokratik cephe oluşturmalıdır. Dar etnik söylemin ötesine geçerek tüm Türkiye’ye umut veren bir dil ve vizyon geliştirmeliyiz. Kürt sorunu, demokratik anayasa, gerçek yerel demokrasi, sosyal adalet ve özgürlük mücadelesinin kalbine yerleştirilmelidir.
Masadaki diplomasi, sokaktaki ve emek alanındaki örgütlülüğe dayanmıyorsa ilk fırtınada çöker. En büyük gücümüz örgütlü halk iradesidir. Komünleri canlı tutmak, tabanı karar süreçlerine katmak ve örgütlü toplum olarak en sağlam barikatı örmek zorundayız.
Sonuç olarak, statükocu duvarlara, devrede tutulan darbe mekanizmasına ve Sykes-Picot’un yeni versiyonuna karşı en etkili yanıt Demokratik Ulus vizyonu ve Üçüncü Yol duruşudur. Bu yol en zor yol olsa da başka onurlu, gerçekçi ve kalıcı bir seçenek yoktur.
24/05/2026
