1993’te kızını bir çatışmada kaybeden Hediye Kaya, ‘Barış istiyoruz, biz göremesek de torunlarımız görsün’ dedi
Yıllarca devletin baskılarına maruz kalan Abdurrahman Kaya, 20 yıldır İstanbul’da yaşıyor. 1983’te kardeşi Ramazan Kaya, 17 yaşındayken PKK’ye katılıyor. Amcasından 8 yıl sonra da kızı Semiha Kaya… Ramazan Kaya, 2000 yılında Elkê’de (Beytüşşebap), Semiha Kaya ise 1993’te yaşamını yitiriyor.
Kardeşini ve kızını kaybeden Abdurrahman Kaya, köyünde hayvancılık yaparken baskılar nedeniyle Kertwên’e (Duruca) taşınmak zorunda kalıyor:
“(Kertwên’de) 16-17 yıl yaşadık. Orada da baskınlar oluyordu, çocuklarımız dışarıdaydı. Çocuklarımızı İstanbul’a gönderdik. Bizim durumumuz iyiydi; buğday, pamuk ve arpa ekiyorduk. Bizi rahat bırakmıyorlardı, işkencelere maruz kalıyorduk. Çocuklarımız bizi arayıp ‘Orada tek kaldınız, yalnızsınız, kalmayın’ diyordu. Biz de hayvanlarımızı satıp İstanbul’a, çocuklarımızın yanına taşındık. İstanbul’a geldik ve 20 yıldır da İstanbul’dayız.”
Elli yıldır kan döküldüğünü söyleyen Abdurrahman Kaya, barış istediklerini ancak şimdiye kadar devletin ciddi bir adım atmadığına dikkati çekiyor. Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan’ın halen tutsak olmasının sürecin ruhuna uygun olmadığını dile getiren Abdurrahman Kaya, Abdullah Öcalan’ın Komisyon’da dinlenmesi gerektiğine vurgu yaptı.
‘Pişman değiliz’
Hediye Kaya, kızının yaşamını yitirdiğini yıllar sonra öğrendiğini anlatıyor ve barış istediğini söylüyor:
“Kızım daha 14 yaşındaydı, çalışkan bir insandı. Arkadaşları gidince o da; ben arkadaşlarımdan daha mı iyiyim deyip gitti. Yıllar sonra büyük kızımdan duymuştum, babasına söylemişlerdi kızının şehit düştüğünü. Yolumuzdan pişman değiliz; bu yol kötü bir yol değildir. Barış istiyoruz; biz göremezsek de torunlarımız görsün.”
Kaynak: ANF
